Binder

Kraj deszczów strzeże swoich tajemnic. Lellander zamierza pozostać jedną z nich.

Mając tysiąc dwieście lat na karku, oficjalnie uznany za zmarłego i w pełni pogodzony z oboma faktami, jest ostatnim Binderem szkoły, o której świat zdążył zapomnieć. Trwa sobie przez wieczność, wykonując ciche prace konserwacyjne przy rzeczach, które nie mogą się nigdy otworzyć. Przeżył bogów, smoki i koniec świata, jaki wszyscy znali. Dokonał tego w samotności. I tak właśnie woli.

Potem pewna pół-elfka sierota kradnie nie temu, komu trzeba, w nie tym mieście, co trzeba — i okazuje się, że najgroźniejszą rzeczą na jej drodze jest akurat ta jedna, której nie potrafi zostawić w spokoju.

Ali ma piętnaście lat, jest głośna, niesforna i obdarzona talentem będącym dokładnym przeciwieństwem jego daru: tam gdzie on zapieczętowuje, przy niej wszystko się rozluźnia. Węzły się rozwiązują. Zamki ustępują. Podobnie jak tysiąc dwieście lat starannie pielęgnowanej samotności. Ona postanowiła, że zrzędliwy starzec potrzebuje uczennicy. On postanowił, że potrzebuje, żeby stała się czyjimś innym problemem. Tylko jedno z nich wygra tę negocjację — i rozstrzygnięcie zajmie trzy tomy.

Historia o rzeczach, które trzymamy zamknięte, o ludziach, którzy i tak się do nas wkradają, oraz o mężczyźnie odkrywającym — bardzo wbrew własnej woli — że niektóre drzwi nigdy nie miały wytrzymać.

*Binder* to kompletna trylogia nowel: *Orphan*, *Runaway* i *Apprentice*. Na początku komedia. Na później — weź coś ze sobą.