Serie

Po latach tkwienia w toksycznym, przemocowym związku Alan postanawia powiedzieć: dość. Pewnej nocy, wściekły i wyczerpany wszystkim, co przychodzi mu znosić u boku męża, podejmuje decyzję: odejdzie od Cauã. Czy znajdzie w sobie dość odwagi, by tego dokonać?

Antologia oryginalnych opowiadań poświęconych trosce o środowisko i nadziei. Zadaje ona pilne pytania: Do kogo należymy? Co jesteśmy winni ziemi pod naszymi stopami? I jak nadzieja przeżywa, gdy wszystko, co znajome, powoli się rozpływa? Zaprasza czytelników, by zwolnili i dostrzegli, że praca nad uzdrowieniem Ziemi jest nieodłączna od pracy nad uzdrowieniem samych siebie. Być może po lekturze nabierzecie cichego przekonania, że przyszłość wciąż należy do tych, którzy są gotowi pielęgnować ją otwartymi dłońmi i odsłoniętymi sercami.

Spadł z nieba. Ona już tu była. Hul to upadły anioł, który nie pamięta, dlaczego został wygnany z niebios. Birdie to starożytny żywioł powietrza obdarzony empatycznym darem — czuje to, co nosi w sobie każda żywa istota. Gdy odnajduje go w kraterze po jego przybyciu, rozbitego, zamkniętego i wpatrzonego w gwiazdy, których nie może dosięgnąć, podejmuje decyzję, której nie można cofnąć: zostaje. Niewidoczna dla wszystkich oprócz Hula, Birdie staje się jego ukrytym atutem wśród śmiertelników, którzy zaczynają się gromadzić. Odczytuje ich emocje. Szepce to, co czuje. A świat bierze jej inteligencję za jego boskość. Potem przybywa prawdziwy wyznawca. Człowiek, którego przekonanie nie ma żadnych pęknięć, żadnych wątpliwości, żadnego tarcia, które jej dar mógłby wykryć. Oferuje, że będzie przemawiał w imieniu Hula. Hul, zmęczony pytaniami, na które nie zna odpowiedzi, przyjmuje. To jedno zdanie odmieni świat. Ale Birdie usłyszała je pierwsza i prawie nic nie powiedziała — a właśnie w tym *prawie* żyje ta historia.

Genna Busterson mierzy rzeczy. Pola, brody, kamienie graniczne i dokładny dystans między swoim nazwiskiem a nazwiskiem ojca — jedyną linię w czternastu hrabstwach, której nigdy nie udało jej się zamknąć. Chce mapy. Prawdziwej, wygrawerowanej, wiszącej w sali urzędu hrabstwa, z linią biegnącą przez kraj, o którym nikt nie wierzył, że da się go wytrasować, i drobną kursywą: GENNA'S LINE. Nie Busterson. Jej. Potem ziemia drży pod Marrowell, a Genna robi coś w ciągu godziny po tym zdarzeniu — czegoś, czego żaden świadek nie potwierdzi pod przysięgą i żaden instrument nie zarejestruje. Hrabstwo odzyskuje swój mur. Droga zyskuje pieśń o duchu. Państwo zyskuje teczkę z aktami. Trzy nowele rozgrywające się w świecie Venicia — o kartografii, biurokracji, ojcach i różnicy między byciem wiarygodnym a byciem puszczonym wolno.

W Sunken Reach — bezprawnym mieście-kotlinie, gdzie magia zalega w ulicach, a sama grawitacja przestała działać jak należy — Morrigan Ashvale ma licencję na rozwiązywanie niemożliwych problemów. Jest kompetentna, wypalona i absolutnie przekonana, że zginie przy pracy. Kiedy infrastruktura zaczyna się sypać i ktoś musi zanurzyć się w mroku, żeby dowiedzieć się dlaczego, ona jest jedyną wystarczająco zdesperowaną — albo głupią — by tam pójść.

W galaktyce rozbitej między smoczą suwerennością, buntem syntetyków i izolacją fae jedna kobieta odkrywa, że nosi w sobie głosy pięciu pradawnych smoków — związanych z nią jako dar i przekleństwo zarazem. Aby zapobiec wojnie ogarniającej całe światy, musi poruszać się wśród zdradliwych dworów, walczących frakcji i niebezpiecznej mocy pulsującej w jej własnej krwi. Drakenhart Saga to epos o magii, technologii i niemożliwych wyborach, które kują legendy.