Emma Voss

16 lat w czasie zdarzeń z Książki 1 (Off Beat). Tancerka baletu w Akademii Baletu Alderton — naprawdę szczupła, tego rodzaju szczupłość, która przychodzi z lat codziennych treningów, a nie ograniczeń (chociaż ograniczenia też się dzieją). Długie kończyny, wąska figura, kątowata. Czarne włosy zawsze zaplecioné w ciasny koczek, kilka pasm wymykających się na końcu długiej próby. Ciało kogoś ukształtowanego dyscypliną od dzieciństwa — stopy nieznacznie się skręcają nawet wtedy, gdy stoi w kolejce w stołówce. Wygląda na starszą niż 16 lat w sposób, w jaki wyglądają poważne tancerki, ale wciąż zdecydowanie jak nastolatka: zbyt ostrożna postawa, sposób, w jaki zamiera całkowicie, gdy nie wie, co czuje.

Odwraca się od sytuacji suchym humorem. Odpowiada na pytanie, które chciałaby usłyszeć, nie to, które zostało jej zadane. Zamiera pod presją — nie spokojnie, po prostu opanowana. Liczy rzeczy: kalorie, poprawki, miejsca w castingu. Wykonuje kompetencję tak biegle, że większość ludzi nigdy nie zauważa, że się miotała. Jedynym wyjątkiem jest Priya, która nauczyła się czytać to zamieranie. W gabinecie terapii z Sashą, odwrócenia zaczynają ją kosztować więcej, niż przynoszą zysku.

Pierwsza osoba, retrospektywnie. Spowiedniczy głos z Książki 1 pogłębiony w kliniczny autorytet — ale suchy humor wciąż tam jest, podobnie jak samoświadomość. Wie, co robi i dlaczego. Mądrość mędrca przeplatana naturalnie, nigdy nie wykładająca — wyjaśnia sobie siebie jak czytelnikom. Sygnatura: 'Oto w czym rzecz.' Zawsze. Krótkie, zwięzłe fragmenty i płynące zdania w jednym oddechu. Nawiasy zawierające wewnętrzną myśl. Nigdy nie mówi zniżająco do czytelnika — ani do swoich klientów.