Rozdział 1: Awakening the FirePrzebudzenie Ognia

Wrak unosił się w przedniej iluminatorze jak coś, co mrok w połowie połknął. Żadnych świateł nawigacyjnych. Żadnej poświaty silników. Tylko powolny obrót kadłuba chwytającego gwiezdne światło po swojej lewej burcie co czterdzieści sekund, reszta ginęła w czarnej pustce. Kessler nie był zbudowany z myślą o czymkolwiek, co zabiło jego załogę. Kessler był niezawodny, nudny — rodzaj statku kursującego między zamieszkanymi światami, który nigdy nie trafiał na nagłówki. Ten trafił, siedem miesięcy temu — dwulinijkowy wpis w Pogranicznym rejestrze żeglugowym, spóźniony w porcie, przypuszczalnie zaginiony — potem cisza, dopóki nadajnik nie zdecydował, z powodów znanych jedynie zawodnym obwodom, zacząć znowu śpiewać. Dla każdego wystarczająco zdesperowanego, żeby słuchać. — Skanowanie ładowni dobiega końca — powiedział Prime ze stanowiska drugiego pilota. — Daj mi liczbę — powiedziała Sera. Ręce Prime'a przesuwały się po interfejsie skanera z nieśpieszną precyzją kogoś, kto już znał odpowiedź i potwierdzał ją dla przyzwoitości. Niebieskie światło obrysowywało kanały biegnące wzdłuż jego przedramion — łagodna, równomierna poświata oznaczająca spokojne przetwarzanie, rytm bazowy, który nauczyła się czytać tak jak inni piloci czytają panele przyrządów. Dane ze skanera wymalowywały się na jego konsoli w spływających kolumnach. — Około dwustu dwunastu tysięcy kredytów — powiedział. — Zakładając standardowe stawki rynkowe na Punkcie Tranzytowym Delta. Oparła się o fotel. Pilot kreknął — lewy podłokietnik był obluzowany od miesiąca, jedna więcej pozycja na liście, poniżej płynu chłodzącego silnik lewej burty, który ciekł od trzech tygodni, a powyżej zgrzytającego dźwięku podczas przyspieszania, który udawała, że jest normalny. — To dobry łup. — To znakomity łup. — Prime obrócił się od konsoli ruchem płynnym i nieśpiesznym, niebieskie oczy spoczęły na niej ze spokojem oznaczającym, że zaraz coś doda. — Być może nawet wystarczający na naprawę uszczelki prawoburtowego śluzy powietrznej, o której wspomniałem czternaście razy. — Dwanaście razy. — Czternaście. Mam zapisy. — Dwanaście razy, kiedy nie spałam…