Alma

Alma yaşlıdır. Hayatı neredeyse sona ermiş gibi görünmektedir. Ta ki gizemli bir günlük ortaya çıkana kadar. Bir isim. Eski bir mektup. Ve var olmaması gereken bir yer: Aelyr.

Torunu Eliza ailenin son sırlarını çözmeye çalışırken geçmiş ile şimdi giderek iç içe geçer. Aşk, kayıp, suçluluk ve kimi insanların bizi hiçbir zaman gerçekten terk etmediği sorusu.

Sararıp solmuş sayfalar, geçici anılar ve sessiz izler arasında, umulmadık derinliklere uzanan bir arayış başlar. Çünkü bazı yollar, onları kaybettiğimiz yerde son bulmaz. Ve bazı gerçekler, bulunmayı bir ömür bekler.

Eliza ailesinin geçmişine ne kadar ilerlerse, Alma'nın suskunluğunun ardında yalnızca anılardan çok daha fazlası olduğu o kadar belirginleşir. Kimi hikâyeler kuşaklar boyunca saklanır, kimileri ise bilinçli olarak gizlenir. Ama hiçbir şey sonsuza dek gizli kalmaz. Ne aşk. Ne suç. Ne de umut.

Alma için Aelyr bir yerden fazlasıdır. Gençliğinden bu yana ona eşlik eden, mutlu anlarında da ağır kayıplarında da sığındığı bir limandır. Aile, onun içinde neler geçtiğini anlamaya çalışırken günlük, birçok kuşağın hikâyesini yavaş yavaş gün yüzüne çıkarır. Anıların zaman zaman zamandan daha güçlü olduğu ve bazı bağların, insanlar çoktan yok olup gittikten sonra bile var olmayı sürdürdüğü giderek netleşir.

Aile, anılar, veda, umut ve sevginin gücü üzerine; sakladığımız sırlar, özlediğimiz insanlar ve bazı yolların gerçekten son bulup bulmadığı — yoksa başka bir yerde devam mı ettiği sorusu üzerine derin ve şiirsel bir roman.

"Eğer beni arıyorsan, beni Aelyr'de bulursun."