Dusk Prologue

Bunun yeni filizlenen bir pişmanlık mı, yoksa her şeyin gerçek başlangıcı mı olduğunu bilmiyorum. Acıya acıyla, gözyaşına gözyaşıyla karşılık verildi. Yaşanan her şeye rağmen, en azından şimdilik, içimde en ufak bir pişmanlık yok. Kaybetmek kaçınılmazdır; mutluluk ise hiçbir zaman çaba harcamadan kapına gelmez. Diego ile uzun soluklu bir ilişkiye sıkışıp kalan Vika, aşkın her zaman tatlı bir yüz taşımadığını yavaş yavaş anlamaya başlar. İhanetlerin, yalanların ve defalarca yenilenen yaraların gölgesinde, başka sırlar da ağır ağır yüzeye çıkar; en yakınındaki insanlara dair, hiçbir zaman gerçekten geride kalmayan bir geçmişe dair ve artık tanıyamadığı kendisine dair. Oysa hayat yalnızca kırılgan bir aşkın hikâyesinden ibaret değildir. Yollar çıkmaza girdiğinde, seçimler şaşırtıcı biçimler alarak önüne çıkar: Acının döngüsünde kalmaya mı devam edecek, yoksa her şeyi değiştirebilecek bir akıntıya meydan okumaya mı cesaret edecek? Bu yolculukta gerçek ile yalan, sadakat ile ihanet, aşk ile kayıp arasındaki sınır giderek bulanıklaşır.