Quietwriter: Short Fictions

Dokuz kişilik bir akşam yemeği. Sekiz kişi geliyor ve boş sandalyeden kimse söz etmiyor. Julian, ev sahibesinin yanına oturtulmuş; çünkü kadın konuşurken ona bakmak hoş bir iş. Tatlı sırasında ev sahibi bir hediye istiyor, Julian da ona bir tane uzatıyor: ev sahibinin o gece kendisine söyleyeceği her söz, daha o gelmeden yazıya geçirilmiş. Soğukkanlılıkla anlatılan bir tefrika. Tek bir masa, her seferinde tek bir belge.

Yazın son sıcağında bir garaj, siyah konturlarla duvara asılmış bir alet cephesi ve geriye kalanı paylaşan iki kardeş. İyi aletler tartışmasız ilk gider. Sonra geriye yalnızca bir çekiç kalır, bir de yalnızca birinin hatırladığı bir yaz. Gerçekte kimin orada olduğunu soran kısa bir öykü.