What the Water Is OwedSuya Borçlu Olmak

Dokuz isim. Altmış dört yıl. Geriye tek bir ekim.

Nell Acker, Pennsylvania eyaleti için barajları değerlendiriyor ve işinde iyi, çünkü ölçemediği hiçbir şeye inanmıyor. Sonra sahte bir talep formu onu Kettler's Bend'e, annesinin ardında bırakıp bir daha açıklamadığı vadiye geri çağırıyor: 1962'den beri batık bir kasabanın tepesinde duran bir baraj gölü, içinde tek bir çift bile yaşamayan on bir dolu ev ve kayıt defterinin altında bir defter saklayan yaşlı bir otelci.

Her yedi ekimde su bir kişiyi alıyor. Kasaba bunu söyleyen kâğıda bir ad vermiş. Nell'in de ona verdiği bir ad var: süresiz, değiştirilemez, feshedilemez bir sözleşme. Elinde onu okumak için dokuz gün var; sözleşme, yosunun altında, su çizgisinin de altında, bilek hizasında bir duvara oyulmuş.

Orada kazılı olan şey bir lanet değil. Bir makbuz. Ve bu vadi altmış sekiz yıldır onu yanlış okuyor.

İrsiyet, kayıtlar ve Kettler's Bend'de hiç kimsenin nasıl ödeneceğini öğrenemediği o tek borç üzerine, ağır ağır yanan bir gotik romantizm.