The Fruit They Were PromisedVaad Ettikleri Meyve

Septentria'nın Azizi öldü; on dokuz yıl boyunca onu koruyan muhafız, dua ederken canına kıydı. Şimdi kraliçesi Octavia'ya tek bir satır yazdı: Azizinizi bize ödünç verin.

Bunun üzerine Fabian, kız kardeşleri, muhafızları, şifa ışığını şişeleyebilen iki arkadaşı ve bir adım arkasından yürüyen tapınak kızıyla birlikte karlar içinde kuzeye doğru yola çıkar. Köy köy dolaşırken hastalar ona hep aynı şeyi söyler: kimse gelmedi. Oysa kuzeye biri gelmiştir. Başlarında kukuletalı iki yabancı, bir sepet dolusu siyah meyve ve tek bir nazik yalan: Bir Aziz'e ihtiyacınız yok. Kendinizi kendiniz iyileştirebilirsiniz.

Yiyenler iyidir. Sakin. Gülümsüyor. Ama içlerinde, Fabian'ın ışığının ulaşamadığı bir şey filizleniyor.

O, zehirlenmiş bir kraliçeyi uyandırdı, bir dağı canavar seline karşı ayakta tuttu. Şimdi ilk kez çaresini bulamadığı bir hastalıkla ve hiçbir Aziz'in yanıtlayamadığı bir soruyla karşı karşıya: Bir tohum çiçek açmadan insanın içinden nasıl sökülüp alınır?