Glass Houses

وقتی Emma Voss چهارمین پرونده‌اش را در شش سال می‌پذیرد، Wren Castellan هفده‌ساله با جذابیت، شوخ‌طبعی و فاصله‌ای که با دقت ساخته شده وارد می‌شود — فاصله‌ای که Emma به‌خوبی می‌شناسد. هر چه Emma بیشتر تلاش می‌کند Wren را واقعاً ببیند — جلسه پس از جلسه، جزئیت پس از جزئیت — درمی‌یابد که آزمون واقعی به‌دست آوردن اعتماد Wren نیست؛ بلکه این است که آیا Wren می‌تواند از شناخته‌شدن واقعی جان سالم به‌در ببرد. اما در جریان کشف زره Wren، Emma شروع به دیدن زره خودش می‌کند — و برخی حقیقت‌ها، وقتی یک‌بار دیده شوند، دیگر نمی‌توان چشم از آن‌ها برگرداند. آیا Emma می‌تواند به Wren کمک کند این الگو را بشکند، پیش از آنکه این الگو هر دوی آن‌ها را در هم بشکند؟