مجموعه‌ها

در دره‌های مه‌آلود کوهستان‌های اسکاتلند، دو زن در می‌یابند که هر یک تکه‌ای از یک موهبت ناممکن را در دست دارند: یکی ردپای احساسات را در دل مه می‌بیند، و دیگری آن‌ها را روی فیلم ثبت می‌کند. آن‌ها با هم نخستین کسانی در یک قرن اخیرند که شاهد داستان عشقی می‌شوند که جهان فراموش کرد آن را به یاد بسپارد — اما زمان در حال تمام شدن است، پیش از آنکه دره رازهایش را برای همیشه به خود ببلعد. رمزی ماوراطبیعی و یک عاشقانهٔ معاصر، تنیده در هم تا داستانی بیافرینند که هرگز فراموش نخواهد شد.

او به پانصد هکتار زمین نیاز دارد تا مزرعه‌ی خانوادگی‌اش را نجات دهد. او صاحب پانصد هکتار زمین مجاور است. تنها یک مشکل وجود دارد — خانواده‌هایشان چهل سال است با هم قهرند. یک رنچ‌دار سرسخت تگزاسی. یک سرباز Army Ranger عبوس. یک دروازه‌ی قفل‌شده. و عشقی که ارزش جنگیدن دارد.

ما Max را به‌عنوان شخصیت اصلی داستان دنبال می‌کنیم — در لحظه‌ای سرنوشت‌ساز، آن‌جا که جامعه‌اش برای تولید lux در تنگنای شدید دست‌وپا می‌زند و او در کنار مربی و دوستش Viktor می‌ایستد. *Elektron Orthodoxy* یا همان «Dox» یک سازمان تندرو و متعصب است که تصفیه‌ی کهربا را بدعت می‌داند. این گروه بی‌هیچ تردیدی از کهربای خام برای اجرای جادوی پرخطر بهره می‌برد — چرا که آن را اراده‌ی خدا می‌پندارد — و آدم‌ها را می‌رباید تا آن‌ها را به دیوانگی خویش بکشاند. *Helios Trust* یکی از قدرتمندترین نهادهای تجاری جهان است. رویداد «Radiance» ترانزیستورها را از کار انداخت و هر فناوری وابسته به سیلیکون روی سطح زمین از کار افتاد — پدیده‌ای که «Silicon Rot» نامیده می‌شود. به همین دلیل، فناوری‌های قدیمی‌تر مانند لامپ‌های خلأ و فناوری‌های پیشرفته‌تری چون باتری‌های حالت جامد، بیش از پیش جای خود را باز کرده‌اند؛ درهم‌آمیختگی عجیبی از گذشته و آینده که زندگی را قابل تحمل‌تر می‌کند. تنها نهادهای متمرکزی مانند Helios و دولت‌ها از تأسیسات ایمن و مجهوز کافی برخوردارند تا فناوری‌های پیشرفته‌ی سیلیکونی چون رباتیک و تولید خودکار را به‌کار گیرند. آن‌ها می‌دانستند که این روز خواهد آمد. ایده‌ی اولیه از یک جهان فانتزی تاریک و خشن — جایی که جادو خطری مرگبار داشت — آغاز شد و به تدریج به دنیایی آخرالزمانی و *Solarpunk* در آستانه‌ی آینده بدل گشت. در بخش زیادی از نوشتن و نقد سخت‌گیرانه‌ی طرح داستانی در مراحل اولیه از هوش مصنوعی بهره گرفتم. این اثر حاصل تقریباً سه ماه جهان‌سازی فشرده است و تکرارهای بسیاری طول کشید تا بفهمم چه دنیایی می‌خواهم بسازم. فایل PDF آن به‌صورت رایگان از این لینک در دسترس است: https://masland.tech/lux/ اگر نظری دارید، خوشحال می‌شوم در بخش نظرات بنویسید. برای بحث درباره‌ی ایده‌های تازه کاملاً باز هستم. هر چیزی که به نظرتان ضعیف نوشته شده یا گنگ به نظر می‌رسد، لطفاً بگویید. هنوز راه زیادی تا اتمام داستان مانده است. ممنون که خواندید!

Elias Crane، رمان‌نویس نام‌آور، وارد اتاقی بی‌روح می‌شود تا داوری کند که آیا هوش مصنوعی‌ای به نام Proteus — برگرفته از نام خدای دریا — می‌تواند انسان‌وار بنماید. او به تیزگوشی خود اطمینان دارد و از پیروزی‌اش مطمئن است. اما ماشینِ آن سوی شیشه با مهربانی‌ای سخن می‌گوید که یقین را از بنیاد می‌لرزاند، و با عمیق‌تر شدن گفت‌وگو، Crane به‌تدریج جریانی نادیدنی را حس می‌کند که هر دو را به‌سوی لبه‌ای ناشناخته می‌کشاند. روایتی دونفره و مالیخولیایی درباره‌ی داستان‌هایی که در آن‌ها به دنیا می‌آییم، و بهایی که باید بپردازیم وقتی مجبور می‌شویم واقعاً گوش بدهیم.

در *Sunken Reach*—شهری در دل یک حوضه‌ی بی‌قانون که جادو در کوچه‌هایش جمع می‌شود و جاذبه خودش هم دیگر درست کار نمی‌کند—*Morrigan Ashvale* مجوز دارد تا مشکل‌های غیرممکن را حل کند. کاربلد است، خسته‌و‌فرسوده، و کاملاً مطمئن است که یک روز سرِ کار می‌میرد. وقتی زیرساخت‌ها شروع به فروپاشی می‌کنند و کسی باید پا در تاریکی بگذارد تا بفهمد چرا، او تنها کسی است که به اندازه‌ی کافی بی‌چاره—یا احمق—است که برود.

در کهکشانی که میان حاکمیت اژدهایان، شورش موجودات مصنوعی و انزوای پریان از هم گسسته، زنی درمی‌یابد که صداهای پنج اژدهای باستانی را در خود حمل می‌کند — موجوداتی که هم به عنوان هدیه و هم به عنوان لعنت در وجودش زنجیر شده‌اند. برای پیشگیری از جنگی که جهان‌های بسیار را فرا خواهد گرفت، او باید از میان دربارهای خطرناک، جناح‌های متخاصم، و نیروی مرگباری که در رگ‌هایش می‌تپد، راهی بیابد. *Drakenhart Saga* حماسه‌ای است از جادو، فناوری، و انتخاب‌های ناممکنی که افسانه‌ها را می‌سازند.