روزی روزگاری زنی بودکه یک تاپسر داشت اون پسرشو خیلی بانازو نوازش بزرگ میکرد حتا جوری که غذا وآب روهم خودش بهش میداد تااینکه مردی دختراش به سین ازدواج رسید چون زمان قدیم برای ازدواج شرط میگذاشتن پدر دختر بدختر گفت که کلاه درست کنه دختر کلاه درست میشه وپسران محله میان ولی کلاه به سرپسرا نشد تا اینکه زنه خبرش باخودش گفت بیرم بچه مو بیارم اونم بهمین ازدواج رسیده شاید اون کلاه به سر بچه من بیشه رفت بچه اش رو آور دید که کلاه واقعا اندازه سرش شد دختر هم کمی باخودش مکس کرد وگفت شاید این قسمت من باشه گفت شاید اونقد ام بعد نباشه پاشد ورفت دید او اوضا خیلی خیره به مادر شوهرش گفت مادر جان شما چند روزی بیروین خونه داداش تون من هستم پیش شوهرم مادر شوهر هم بیدون ماتعلی قبول میکنه ومیره تا اینکه مادر شوهر میره پسرش میگه نان میخام زنش هم تاچند مدت بهش نان نمیده نان دور میزاره ومیگه بیا از اینجا بوخور
제1화: داستان اول첫 번째 이야기
이 챕터는 아직 Korean로 제공되지 않습니다. 로그인하여 번역하고 모든 사람이 즐길 수 있도록 공개해 보세요.
문단을 탭해서 마음에 든 부분을 응원하세요.
어떠셨나요?
리뷰
아직 리뷰가 없습니다. 첫 번째 리뷰를 남겨보세요.