Birgit C. Wolgarten

NOCTIS – Death, the Devil & Me Een verlaten straat. Een eenzame bar. Een rustig drankje. Zo was het plan. Maar wanneer de Dood binnenstapt in een lichtblauwe hoodie en de Duivel verschijnt in een wit krijtstreeppak, neemt een doodgewone avond een nogal ongewone wending. Al snel zitten de drie vreemden rond een pokertafel, voor een spel waarbij er aanzienlijk meer op het spel staat dan geld. Tussen scherpe opmerkingen, gevaarlijke vragen en steeds absurdere gesprekken door wordt één ding duidelijk: de Dood en de Duivel mogen dan veel over de mensheid weten, ze weten niet alles. En de stille vreemdeling die tegenover hen zit? Tja, die heeft zo zijn eigen geheimen. Een zwartgallig komisch fantasyverhaal over leven, dood, de Duivel en de onverwachte gevolgen van het onderschatten van een vreemde.

Één kip. Geen eieren. Geen compromis. Het leven in het rustige Noordzeedorpje Lüttmoorsiel is heerlijk saai — tot Gertrud stopt met eieren leggen. Wat begint als een klein raadsel in de kippenhok van Anke Lorenz, loopt al snel volledig uit de hand. De eierprijzen stijgen, journalisten ruiken een nationale crisis, politici bemoeien zich ermee, demonstranten eisen vrijheid voor Gertrud, en één steeds woedender wordende haan krijgt ernstige problemen met de pers. Terwijl Duitsland debatteert over kippenrechten, economische rampspoed en de toekomst van het nationale ontbijt, zou Anke eigenlijk gewoon op haar bankje willen zitten, haar koffie willen drinken en met rust gelaten willen worden. Maar Gertrud heeft andere plannen. Een warme, absurde en heerlijk chaotische komedie over massahysterie, het dorpsleven — en één koppige kip die per ongeluk een heel land op zijn knieën dwingt.

Stralsund, 1888. Achter de respectabele deuren van de Golden Anchor sudderen geheimen mee met de soeppotten. Als een kok op een hoogst merkwaardige manier dood wordt aangetroffen, wordt politie-inspecteur Emil Hagen opgeroepen om het onderzoek te leiden. Wat begint als een raadselachtige moord, brengt al snel verborgen affaires aan het licht, oude wrok, gestolen recepten, chantage — en meer dan één persoon met een reden om het slachtoffer dood te willen zien. Met een scherp oog voor de menselijke natuur, een droge humor en een ongelukkige neiging om aan zijn volgende maaltijd te denken, moet inspecteur Hagen roddel van waarheid scheiden voordat de moordenaar ontsnapt. Een geestig historisch mysterie vol geheimen, verdachten en een moord die wordt geserveerd met een uitgesproken Duits tintje.

Alma is oud. Haar leven lijkt bijna voorbij. Maar dan duikt er een geheimzinnig dagboek op. Een naam. Een oude brief. En een plek die eigenlijk niet zou mogen bestaan: Aelyr. Terwijl haar kleindochter Eliza probeert de laatste geheimen van de familie te ontrafelen, vervagen verleden en heden steeds meer. Liefde, verlies, schuld en de vraag of sommige mensen ons nooit echt verlaten. Tussen vergeelde bladzijden, vluchtige herinneringen en stille sporen begint een zoektocht die dieper voert dan gedacht. Want sommige wegen eindigen niet daar waar we ze kwijtraken. En sommige waarheden wachten een leven lang op het moment dat ze gevonden worden. Hoe verder Eliza in het verleden van haar familie doordringt, hoe duidelijker het wordt dat achter Alma's zwijgen meer schuilgaat dan louter herinneringen. Sommige verhalen worden van generatie op generatie bewaard, andere bewust verborgen. Maar niets blijft voor altijd verborgen. Niet de liefde. Niet de schuld. En niet de hoop. Voor Alma is Aelyr meer dan een plek. Het is een toevluchtsoord dat haar sinds haar jeugd vergezelt, door gelukkige tijden en door zwaar verlies. Terwijl haar familie probeert te begrijpen wat er in haar omgaat, onthult het dagboek langzaam het verhaal van meerdere generaties. Daarbij wordt duidelijk dat herinneringen soms sterker zijn dan de tijd, en dat sommige banden blijven bestaan ook wanneer mensen er allang niet meer zijn. Een ontroerende, poëtische roman over familie, herinneringen, afscheid, hoop en de kracht van de liefde. Over de geheimen die we bewaren, de mensen die we missen, en de vraag of sommige wegen werkelijk eindigen — of ergens anders gewoon verder gaan. *„Als je me zoekt, vind je me in het Aelyr."*