Series

Na jarenlang in een gewelddadige relatie te hebben gezeten, besluit Alan dat het genoeg is. Op een avond, gekwetst en uitgeput door alles wat hij met zijn man doormaakt, neemt hij een beslissing: hij gaat bij Cauã weg. Zal hij de moed daarvoor kunnen opbrengen?

Een bloemlezing van oorspronkelijke verhalen over ecologisch rentmeesterschap en hoop. Ze stellen urgente vragen: Aan wie behoren wij? Wat zijn wij verschuldigd aan de grond onder onze voeten? En hoe overleeft hoop wanneer alles wat vertrouwd is langzaam wegglijdt? Ze nodigen lezers uit om even pas op de plaats te maken en te beseffen dat het werk van de aarde helen onlosmakelijk verbonden is met het helen van onszelf. De hoop is dat je het boek sluit met een stille overtuiging: dat de toekomst nog altijd toebehoort aan hen die haar willen koesteren met open handen en een onbewaakt hart.

Hij viel uit de hemel. Zij was er al. Hul is een gevallen engel die zich niet meer herinnert waarom hij uit de hemel werd geworpen. Birdie is een oeroud luchtelementaal wier empathische gave haar laat voelen wat elk levend wezen met zich meedraagt. Als ze hem vindt in de krater van zijn eigen aankomst — gebroken, verzegeld, starend naar sterren die hij niet kan bereiken — maakt ze een keuze die ze niet ongedaan kan maken: ze blijft. Onzichtbaar voor iedereen behalve Hul wordt Birdie zijn verborgen voordeel tussen de stervelingen die beginnen samen te stromen. Ze leest hun emoties. Ze fluistert wat ze voelt. En de wereld neemt haar intelligentie voor zijn goddelijkheid. Dan komt er een ware gelovige. Een man wiens overtuiging geen scheuren kent, geen twijfels, geen wrijving die haar gave kan opsporen. Hij biedt aan om namens Hul te spreken. Hul, moe van vragen die hij niet kan beantwoorden, stemt in. Die ene zin zal de wereld veranderen. Maar Birdie hoorde haar als eerste, en ze zei bijna niets — en in dat *bijna* speelt dit verhaal zich af.

Genna Busterson meet dingen op. Akkers, doorwaadbare plaatsen, grenspalen, en de exacte afstand tussen haar eigen naam en die van haar vader — de enige lijn in veertien graafschappen die haar nooit gelukt is te sluiten. Ze wil een kaart. Een echte, gegraveerd, in een gemeentehuis aan de muur, met een lijn dwars door het land die niemand voor mogelijk hield, en in kleine cursieve letters: GENNA'S LINE. Niet Bustersons. Die van haar. Dan verschuift de grond onder Marrowell, en doet Genna in het uur daarna iets wat geen getuige wil bevestigen en geen instrument zal staven. Het graafschap krijgt zijn wal terug. De weg krijgt een lied over een geest. De staat krijgt een dossier. Drie novelles in de wereld van Venicia, over landmeten, papierwerk, vaders, en het verschil tussen geloofd worden en losgelaten worden.

In de Sunken Reach — een wetteloze bekkenstad waar magie door de straten kolkt en de zwaartekracht zelf de weg kwijt is — heeft Morrigan Ashvale een vergunning om onmogelijke problemen op te lossen. Ze is bekwaam, opgebrand, en rotsvast overtuigd dat ze ooit op het werk sterft. Als de infrastructuur begint te bezwijken en er iemand de duisternis in moet om te begrijpen waarom, is zij de enige die wanhopig of dwaas genoeg is om te gaan.

In een sterrenstelsel verscheurd tussen drakensouvereiniteit, een opstand van synthetische wezens en fae-isolatie, ontdekt één vrouw dat ze de stemmen van vijf oude draken in zich draagt — tegelijk geschenk en vloek. Om een oorlog tussen werelden te voorkomen, moet ze navigeren door verraderlijke hoven, strijdende facties en de gevaarlijke kracht die door haar eigen bloed gonst. De Drakenhart Saga is een epos van magie, technologie en de onmogelijke keuzes die legendes smeden.