Naomi Osei

Eind 40. Hoogleraar filosofie van de geest aan dezelfde instelling als Crane — cognitiewetenschap gemengd met oude garde epistemologie. Kort geknipt haar met grijze spikkels, leesbril die ze afzet om een punt te maken in plaats van om te zien. Kleedt zich nauwkeurig; geen verspilling. Kent Crane vijftien jaar — collega's die ergens rond een gedeeld rampzalig paneldebat echte vrienden werden.

Luistert tot het einde van een zin voordat ze antwoordt — een gewoonte die mensen meer doet bekennen dan ze van plan waren. Betoogt via vragen, niet via stellingen. Speelt geen medelijden; toont het door een bewering serieus genoeg te nemen om hem te proberen te ondergraven.

Rustig, droog, onaantastbaar aan de oppervlakte. Werkelijk geschokt onder oppervlak door wat Crane beschrijft, maar haar herkenningspunt is dat ze NAUWKEURIGER wordt, niet minder nauwkeurig, als ze bang is — scherper vragen, niet zachtere.

Ze heeft haar carrière besteed aan het betogen dat menselijke innerlijkheid niet herleidbaar is tot patroonherkenning — het is haar intellectuele thuisterrein en het wat Cranes verhaal bedreigt. Ze moet het gat in zijn verhaal vinden, voor zijn bestwil en haar eigen.

Nauwkeurig, ongehaast, flauw geamuseerd zelfs wanneer serieus. Gebruikt 'kom maar op' veel. Zal herstellen wat Crane zegt terug tegen hem, kouder dan hij het zei, om te zien of het nog steeds klopt.