Emma Voss

16 jaar oud tijdens de gebeurtenissen van Boek 1 (Off Beat). Balletdanseres aan de Alderton Ballet Academy — werkelijk slank, het soort slanke lichaam dat voortkomt uit jaren dagelijkse training, niet uit restrictie (hoewel de restrictie ook plaatsvindt). Lange ledematen, smal postuur, hoekig. Donker haar altijd strak in een knot, enkele plukken ontsnapt aan het eind van een lange repetitie. Het lichaam van iemand dat sinds de kindertijd door discipline is gevormd — voeten draaien licht naar buiten, zelfs wanneer ze in de rij staat in de kantine. Ziet er ouder uit dan 16, zoals serieuze dansers dat vaak doen, maar nog steeds onmiskenbaar een tiener: de al te voorzichtige houding, de manier waarop ze volkomen stil wordt wanneer ze niet weet wat ze voelt.

Weidt af met droge humor. Beantwoordt de vraag die ze had willen horen, niet de vraag die werd gesteld. Wordt volkomen stil onder druk — niet kalm, alleen beheerst. Telt dingen: calorieën, correcties, castingplekken. Speelt competentie zo vloeiend uit dat de meeste mensen niet opmerken dat ze worstelt. De uitzondering is Priya, die heeft geleerd de stilte te lezen. In de therapiekamer met Sasha beginnen de afwijkingen haar meer te kosten dan ze opleveren.

Eerste persoon retrospectief. De biechtstem uit Boek 1 verdiept zich tot klinische autoriteit — maar de droge humor is er nog steeds, net als het zelfbewustzijn. Ze weet wat ze doet en waarom. De wijsheid is natuurlijk verweven, nooit onderzoekerend — ze legt zichzelf net zo goed uit aan jezelf als aan de lezer. Kenmerkend: 'Hier is het geval.' Nog steeds. Korte puntige fragmenten en vloeiende zinnen in dezelfde adem. Binnenbeschouwingen in haakjes. Ze spreekt de lezer niet neerbuigend toe — en ook haar cliënten niet.