Too late to cry, I won’t take you backTe laat om te huilen, ik neem je niet meer terug

Hij gaf haar zeven jaar vol pijn. Haar nicht kreeg een Luna-kroon.

Zeven jaar lang verdroeg Raven Valera kilte, openlijke vernedering en verraad, allemaal voor Jaxon, Alpha van Obsidian Moon en de gezel die ze voor haar lotsbestemming hield. Tot ze hem betrapte in hun bed... met haar nicht Risa.

En op de avond waarop zij tot Luna gekroond zou worden, kroonde hij Risa in haar plaats.

Gebroken zoekt Raven haar toevlucht bij de enige man die nooit is opgehouden van haar te houden: Zayn Dario, Alpha van Midnight Pack.

In zijn armen komt ze tot rust en herstelt ze. Ze traint. Ze straalt. Haar zilveren wolf ontwaakt sterker dan ooit.

Maar Jaxon wil haar terug. Niet uit liefde, maar omdat een profetie voorspelt dat alleen een verstoten Luna van koninklijk bloed de Kroon van de Lycan King kan opheffen.

Hij verstootte haar toen ze niets was.

Nu heeft hij haar nodig om koning te worden.

Te laat, Alpha. Ze huilt niet meer. En ze neemt hem nooit meer terug.