Dusk Prologue

இது இப்போதுதான் தோன்றிய வருத்தமா, அல்லது எல்லாவற்றின் தொடக்கமான வாசலா என்று தெரியவில்லை. வலிக்கு வலி, கண்ணீருக்கு கண்ணீர். நடந்தவற்றில் எனக்கு எந்த வருத்தமும் இல்லை — குறைந்தபட்சம், இப்போதைக்கு. இழப்பு என்பது உறுதியானது; மகிழ்ச்சி என்பது முயற்சியின்றி வருவதில்லை. Vika, Diego உடனான நீண்ட உறவில் சிக்கியவள், காதல் எப்போதும் இனிய முகம் கொண்டிருப்பதில்லை என்பதை மெல்ல உணரத் தொடங்குகிறாள். காட்டொறுமை, பொய்கள், திரும்பத் திரும்ப வரும் காயங்களுக்கு பின்னால் — வேறொரு ரகசியம் மெதுவாகத் திறக்கிறது. அவளுக்கு நெருங்கியவர்களைப் பற்றி, ஒருபோதும் மறைந்தே போகாத கடந்த காலத்தைப் பற்றி, இனி தனக்கே அடையாளமில்லாத தன்னைப் பற்றியே. ஆனால் வாழ்க்கை வெறும் சிதிலமான காதலைப் பற்றி மட்டுமல்ல. வழி மூடியது போல் தெரியும் நேரத்தில், எதிர்பாராத வடிவில் தேர்வு வருகிறது — காயங்களின் சுழலில் தொடர்வதா, அல்லது எல்லாவற்றையும் மாற்றக்கூடிய நீரோட்டத்தை தைரியமாக எதிர்கொள்வதா? இந்தப் பயணத்தில், உண்மைக்கும் பொய்க்கும், நம்பிக்கைக்கும் காட்டொறுமைக்கும், காதலுக்கும் இழப்புக்கும் இடையிலான எல்லை மங்கலாகிவிடுகிறது.