What the Water Is Owedநீர் கொடுக்க வேண்டியது

ஒன்பது பெயர்கள். அறுபத்து நான்கு ஆண்டுகள். இன்னும் ஒரே ஒரு அக்டோபர்.

நெல் ஏக்கர் பென்சில்வேனியா மாநிலத்துக்காக அணைகளை மதிப்பிடுபவர். அளந்து பார்க்க முடியாத எதிலும் நம்பிக்கை வைக்காததால்தான் அவர் இந்தத் தொழிலில் சிறந்து விளங்குகிறார். ஆனால் ஒரு போலியான கோரிக்கைப் படிவம் அவரை மீண்டும் கெட்லர்ஸ் பெண்டுக்கு இழுத்துச் செல்கிறது. அவருடைய அம்மா விட்டுவிட்டு வந்த, எதற்காக என்று ஒருபோதும் விளக்காத அந்தப் பள்ளத்தாக்கு. 1962 முதல் மூழ்கிப்போன ஒரு நகரத்தின் மேல் தேங்கிக் கிடக்கும் நீர்த்தேக்கம்; மக்கள் வசிக்கும் பதினோரு வீடுகள், அவற்றில் ஒன்றில்கூட தம்பதியர் இல்லை; பதிவேட்டுக்கு அடியில் ஒரு கணக்குப் புத்தகத்தை ஒளித்து வைத்திருக்கும் ஒரு முதிய விடுதிக்காரர்.

ஒவ்வொரு ஏழாவது அக்டோபரிலும் நீர் ஒருவரை எடுத்துக்கொள்கிறது. அதைச் சொல்லும் அந்த ஆவணத்துக்கு ஊருக்குள் ஒரு பெயர் உண்டு. நெல்லுக்கும் ஒரு பெயர் உண்டு. காலவரம்பு இல்லாத, திருத்தங்களுக்கு இடமில்லாத, விடுவிப்பே இல்லாத ஓர் ஒப்பந்தம். அது பாசிக்கு அடியில், நீர்மட்டத்துக்குக் கீழே, கணுக்கால் உயரத்தில் சுவரில் செதுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதைப் படித்து முடிக்க அவருக்கு ஒன்பது நாட்கள் மட்டுமே.

அங்கே செதுக்கப்பட்டிருப்பது சாபம் அல்ல. அது ஒரு ரசீது. அறுபத்தெட்டு ஆண்டுகளாக இந்தப் பள்ளத்தாக்கு அதைத் தவறாகவே படித்து வந்திருக்கிறது.

பரம்பரை, ஆவணங்கள், கெட்லர்ஸ் பெண்டில் யாருக்குமே செலுத்தத் தெரியாமல் போன அந்த ஒரு கடன் ஆகியவற்றைப் பற்றிய, மெல்ல மெல்லப் பற்றிக்கொள்ளும் ஒரு கோதிக் காதல் கதை.