پرش به محتوا

نثر‌محور در مقابل ضربه‌محور: چگونه هوش مصنوعی را وادار کنید تا دیگر با شما مخالفت نکند

Founder · ۳۰ خرداد ۱۴۰۵ · 3 دقیقه مطالعه
نثر‌محور در مقابل ضربه‌محور: چگونه هوش مصنوعی را وادار کنید تا دیگر با شما مخالفت نکند

نوشتن نثر‌محور سطح را می‌سازد و به ساختار اعتماد دارد تا خودش را درست کند. نوشتن ضربه‌محور ساختار را می‌سازد و به نثر اعتماد دارد تا خودش را درست کند.

واژه «ضربه» کلمه‌ای لغزنده است - هیچ دو نویسنده‌ای آن را یکسان تعریف نمی‌کنند. برای رابرت مک‌کی، یک تبادل کوچک عمل و واکنش درون یک صحنه است. برای گروه Save the Cat، یکی از پانزده نقطه عطف ساختاری بزرگ است. من قصد دارم از آن در معنای سوم و عملی‌تری استفاده کنم - به عنوان یک مکانیسم طرح‌ریزی. برای من، یک ضربه داستانی یک لحظه منفرد از داستانتان است، و همه چیز در آن. تنظیم، عمل، گفتگو، آنچه که شخصیت‌ها احساس و فکر می‌کنند. یک واحد از آنچه که اتفاق می‌افتد.

یک ضربه آن لحظه را به‌طور صریح ضبط می‌کند - توصیفی از آنچه اتفاق می‌افتد. نثر یک لحظه را به‌طور ضمنی توصیف می‌کند - آب‌وهوا، تنش، چیزی که یک شخصیت نمی‌گوید، همه چیز در انتخاب کلمات و آنچه که جملات روی آن تمرکز می‌کنند، فرو‌رفته است. یک ضربه آن را به‌طور ساده بیان می‌کند: چه کسی اینجا است، آنها چه می‌کنند، چه گفته می‌شود، چه چیز تغییر می‌کند. او نامه را پیدا می‌کند و متوجه می‌شود خواهرش دروغ گفته است. آشپزخانه بسیار ساکت است؛ او نمی‌نشیند. این ماده‌ی لحظه است، نوشته‌شده به‌عنوان ساختار. نثر بعداً از آن درون‌می‌شود.

این به تقسیم واقعی بین دو نوع روایت‌گر اشاره دارد.

اگر دو نفر را بخواهید روایتی بنویسند، اغلب دو غریزه متفاوت خواهید دید. یکی یک صفحه خالی باز می‌کند و شروع به نوشتن جملات می‌کند، برای داستان در نثر احساس می‌کند. واحد کار کلمات است. دیگری یک قدم عقب‌تر می‌رود و می‌پرسد که چه اتفاق می‌افتد، به چه ترتیب، و در هر لحظه چه چیزی است - ساختار را قبل از نگرانی درباره‌ی اصطلاح‌گذاری تنظیم می‌کند. واحد کار ضربات است.

Prose-first writing builds the surface and trusts the structure to sort itself out. Beats-first writing builds the structure and trusts the prose to sort itself out.

هر دوی این روش‌ها کتاب‌های عالی تولید می‌کنند. هر دوی آن‌ها چیزی را برای خود درون‌آوردن باقی می‌گذارند. آن‌ها فقط درباره‌ی اینکه کدام نیمه برای رها‌کردن ایمن است، اختلاف نظر دارند - و هر یک به‌طور متفاوتی شکست می‌خورند زیرا مسائل پیش می‌آیند. اگر ابتدا کلمات بنویسید، معماری باید خودش را زیر پا نگاه دارد، اغلب با شانس اگر نویسنده به‌طور جداگانه ساختار را بازپر نکند. این همان دلیلی است که بسیاری از کتاب‌های زیبا حول فصل چهاردهم به‌آرامی می‌میرند، زمانی که شتاب تمام می‌شود و هیچ بنیادی زیر کلمات نیست. همچنین دلیلی است که هوش مصنوعی به‌خصوص با روش نثر‌محور مشکل دارد: باید ساختار زیرین کلمات را استنتاج و پیش‌بینی کند زمانی که آن موجود نیست. به‌جای آن ضربات را ابتدا تنظیم کنید و نثر یک چارچوب برای آویزان‌کردن دارد - هوش مصنوعی می‌تواند از ساختاری که قبلاً می‌شناسد، با اعتماد، شارژ کند.

همچنین تقسیم ساکتی در نحوه‌ی ساخت ابزارهای نویسندگی است. اکثر آن‌ها پردازنده‌های متن با هوش مصنوعی متصل شده هستند - یک صفحه‌ی خالی بهتر، اگر می‌خواهید. عالی اگر شما قبلاً در داستان فکر می‌کنید، که بسیاری از نویسندگان می‌کنند. این دلیل آن است که اکثر ابزارهای موجود نثر‌محور هستند: آن‌ها به آن نویسندگان خدمت می‌کنند. و این دلیل آن است که هوش مصنوعی چنین چیز سختی برای یک نویسنده‌ی نثر‌محور است که بپذیرد - هوش مصنوعی به‌طور فعال تنها ناحیه‌ای را می‌گیرد که آن‌ها بیشتر ترجیح می‌دهند آن را داشته‌باشند: کلمات.

ابزارهای ضربه‌محور یک گروه کوچک‌تر و جدیدتر هستند، و آن‌ها به هوش مصنوعی یک کار متفاوت می‌دهند. این‌ها موارد پیش‌رو در آنچه هوش مصنوعی می‌تواند واقعاً در سمت نثر انجام دهد هستند. شما داستانتان را به‌عنوان ضربات تنظیم می‌کنید، به هر لحظه می‌گویید چه چیزی در آن وارد می‌شود، و صفحه‌ی خالی از آن ساختار درون‌می‌شود، امیدوارانه در یک صدا و سبک از انتخاب شما. یک ضربه را حرکت دهید و ساختار را تغییر داده‌اید، بگذارید کلمات جریان یابند و تغییر کنند اگر لازم باشد. شما زیرساخت را می‌سازید؛ نثر دنبال می‌کند. این همان چیزی است که هوش مصنوعی برای انجام آن بهترین‌ساخته‌شده است.

ضربه در مقابل نثر انتخابی است درباره‌ی اینکه کدام نیمه‌ی کار را به‌طور عمدی انجام می‌دهید - سطح، یا ساختار زیرین آن.

گفتگو

در حال بارگذاری…