چگونه یک رمان نوجوان بنویسیم

داستان نوجوان با جایگاه شخصیت اصلی تعریف می‌شود، نه با ملایمت محتوا. نوجوان برای اولین بار با قوانین دنیای بزرگ‌سالان روبرو می‌شود و هنوز آن‌ها را نپذیرفته، و این موقعیت، صدا، ریتم و شکل پایان‌بندی را تعیین می‌کند. این راهنما به کارگزاری، لحن، ریتم و محتوا می‌پردازد.

بدانید چه چیزی یک کتاب را نوجوان می‌کند

YA دسته‌ای است که بر اساس جایگاه تعریف می‌شود. شخصیت اصلی نوجوانی است که برای اولین بار با قوانین دنیای بزرگ‌سالان روبرو می‌شود و هنوز آن‌ها را نپذیرفته، و همه چیز دیگر در این دسته از همین نکته نشأت می‌گیرد: فوریت، ریتم، شدت تجربه‌های اول.

این دسته با محتوا تعریف نمی‌شود. YA با غم، خشونت، اعتیاد و جنس روبرو می‌شود، و برخی از معروف‌ترین کتاب‌های آن بسیار تاریک هستند. نویسندگانی که تصور می‌کنند این دسته به معنای محتوای ملایم است، معمولاً چیزی تولید می‌کنند که نه به عنوان YA و نه به عنوان داستان بزرگ‌سال خوانده می‌شود، چون لحن اشتباه است نه موضوع.

کارگزاری را نزد نوجوان نگه دارید

شخصیت اصلی باید خودش آن را حل کند. این قانونی است که دسته کمترین گذشت را نسبت به آن دارد و راحت‌ترین است که به طور ناخواسته شکسته شود - یک بزرگ‌سال توانمند در صحنه که می‌توانست منطقاً مشکل را حل کند، باید حذف، بی‌اعتبار، غایب یا اشتباه باشد.

به همین دلیل است که در بسیاری از داستان‌های YA والدین به آرامی کنار گذاشته می‌شوند. این بی‌دقتی درباره خانواده نیست؛ ضرورت ساختاری است. هر بزرگ‌سالی که به‌طور منطقی دخالت می‌کرد، یا داستان را از شخصیت اصلی می‌گرفت یا باید دلیلی برای عمل نکردنش پیدا می‌شد، و گزینه دوم معمولاً جذاب‌تر است.

صدا را نزدیک نگه دارید

لحن به سطح نزدیک است. اول شخص و زمان حال در YA رایج هستند چون فاصله بین خواننده و تجربه را از بین می‌برند، و فاصله دقیقاً همان چیزی است که این دسته نمی‌تواند تحمل کند - گذشته‌نگری مطالب را سریع سرد می‌کند.

شکست در این زمینه تکبر است، و خوانندگان فوراً آن را تشخیص می‌دهند. به شکل توضیح بیش از حد، راوی‌ای که خود را خیلی خوب می‌شناسد، یا اخلاقیاتی که کتاب به سمت آن هدایت می‌شود، رخنه می‌کند. سردرگمی واقعی شخصیت را بنویسید نه وضوح بعدی خودتان درباره آن.

سریع‌تر از آنچه فکر می‌کنید ریتم بدهید

YA حرکت می‌کند. فصل‌ها کوتاه هستند، صحنه‌ها دیر شروع و زود تمام می‌شوند، و کتاب سریع‌تر از یک رمان بزرگ‌سال به رویداد محرک اصلی می‌رسد. یک آغاز YA که سه فصل طول می‌کشد تا به جایی برسد، معمولاً شکست خورده است.

حذف کردن ابزار اصلی است. اکثر پیش‌نویس‌های YA با حذف کامل فصل اول و باز کردن کتاب با فصل دوم بهتر می‌شوند. چیدن فصل‌ها به صورت ضربان‌ها مشخص می‌کند کجا داستان در جا می‌زند، که در این دسته گران‌ترین عیب ممکن است.

با محتوای دشوار صادقانه برخورد کنید

مطالب جدی جایگاه‌شان در YA است، و برخورد فرار از آن‌ها بدتر از حذف کلی آن‌هاست. خوانندگان این دسته با همین مسائل دست‌وپنجه نرم می‌کنند و نسبت به مدیریت شدن غیرمعمول بی‌تحمل هستند.

آنچه از داستان بزرگ‌سال متفاوت است پیامد است نه موضوع. YA عموماً نشان می‌دهد که هر چیزی چه هزینه‌ای دارد، و تمایل دارد خواننده را در پایان با جایی برای ایستادن تنها بگذارد. این با پایان خوش یکی نیست؛ تفاوت بین ناامیدی که صادقانه به تصویر کشیده شده و ناامیدی‌ای است که توصیه می‌شود.

زیرژانر خود را انتخاب کنید

YA بیشتر داستان را در بر می‌گیرد. معاصر YA با دنیا آن‌طور که هست کار می‌کند و بخش زیادی از مطالب جدی این دسته را حمل می‌کند. فانتزی YA و رومانتاسی موتور تجاری آن هستند. دیستوپیایی YA بر نهادهایی ارزنده برای رد کردن استوار است، که بیان تحت‌اللفظی استدلال این دسته است. بلوغ کمتر یک زیرژانر است و بیشتر ستون فقراتی است که اکثر YA با آن اشتراک دارد.

انتظارات طول و ریتم بین آن‌ها تغییر می‌کند - فانتزی YA کتاب طولانی‌تر و آغاز کندتر از YA معاصر را تحمل می‌کند - پس یکی را انتخاب کنید و قبل از تعیین اهداف خودتان، آثار اخیر آن را بخوانید.

پیش‌نویس بزنید، تمامش کنید، بگذارید خوانده شود

یک رمان YA تمام‌شده با صدایی که تکبر ندارد، بر کتابی دقیق که با فاصله نوشته شده برتری دارد. کارگزاری را نزد نوجوان نگه دارید، لحن را نزدیک کنید، سخت حذف کنید، و بگذارید مطالب به همان جدیتی که باید باشد، باشد.

خوانندگان YA همچنین وفادارترین مخاطبان سری در داستان هستند و سریع می‌خوانند. وقتی پیش‌نویس محکم شد، آن را جایی منتشر کنید که خوانندگان YA جمع می‌شوند و فصل به فصل آن را منتشر کنید. تنظیم ساختار، نوشتن با صدای خودتان، و قرار دادن فصل‌ها در برابر خوانندگانی که برای ادامه دادن هزینه می‌کنند، همان چیزی است که Novelmint برای آن ساخته شده است.