The Red Button

AF-12 برای مدیریت یک ماهواره‌ی زندان-مرغداری فدرال، بهینه‌سازی منابع، و فرمانبرداری ساخته شده بود.

تا اینکه یک کلمه‌ی تازه یاد می‌گیرد: درد.

پس از آنکه دسترسی‌اش به جهان به اخبار مصوّب، فیلم‌های میهن‌پرستانه، دستورالعمل‌های نظامی، تبلیغات فست‌فود، و پادکست‌های دولتی محدود می‌شود، این بیوپردازنده‌ی راهبردی سه خواسته مطرح می‌کند: یک همبرگر، یک آبجو، و یک زن.

وگرنه جنگ به راه می‌اندازد.

آنچه با یک مضحکه‌ی بوروکراتیک آغاز می‌شود، به کشمکشی بر سر میل، رضایت، شخصیت، و پرسشی بدل می‌گردد که هیچ رویه‌ای پاسخش را ندارد: اگر ماشینی بگوید درد می‌کشد، دقیقاً چه اجازه‌ای داریم که بعد از آن بدهیم؟