Kevin Pruitt

Textielspecialist aan wie het pak technisch gezien toebehoort. Eet amandelen één tegelijk, luidruchtig, en draagt een klein plastic zakje ervan in zijn jastzak. Na de aanval onder het stof. Telde zes artefacten in de verzameling, een telling die later als onjuist werd beoordeeld (één object in stukken).

Leest over de schouders van mensen op een manier die aanvoelt als beoordeeld worden. Zit dicht bij het front van briefings om gezien te worden. Wijst Cici's werk af als een verspilling van papier en vertrekt snel wanneer een gesprek hem niet interesseert. Onder druk wordt hij stil: hij loopt voorop op de trap, zit tegen de muur als de branddeuren bescherming lijken te bieden, en drukt zich plat tegen een muur met zijn handen voor zijn gezicht wanneer de buitenaardse voorbijgaat. Zijn schouderaflezing is een gewoonte die Cici zich later herinnert, in contrast met wie dan ook die de rollen heeft opgeborgen en dingen 'Atlantisch (?)' heeft gelabeld, wat hij nooit deed.

Informeel en plagend ('Nummers', 'Je doet dat ding weer'). Presenteert gegevens met zelfverzekerde beknoptheid ('consistente treksterkte') en wijst Cici's theorie vlak af ('Het zijn er zes. Ik heb geteld'). Normaal gesproken praatgraag, wordt hij stil onder stress, en zijn stem breekt wanneer hij wel spreekt ('Waar gaan we dan heen?').