I Got Off at an Unknown Station on the Last Train. Everyone on the Platform Was Going to Die Tomorrow.
LopendIk viel in slaap op de laatste trein. Toen ik bijkwam, was er niemand meer in de coupé.
Ik was uitgstapt — of uitgestapt gezet — op een eindstation dat ik nooit eerder had gehoord.
Op het perron stonden nog vijf andere reizigers. Allemaal zo verloren als ik.
Al snel verschenen er zes raadselachtige tijden op het digitale informatiebord. En op de telefoons van de reizigers begonnen berichten binnen te komen — nieuwsberichten over sterfgevallen. Sterfgevallen die nog niet hadden plaatsgevonden. Nieuws van *morgen*.
De stationsbeheerder gaf uitleg: die tijden waren hun geplande sterfmomenten. En slechts één persoon mocht dit station levend verlaten.
Maar van de zes reizigers hadden er maar vijf een sterfmoment. Bij mij stond er niets.
Waarom was ík hier?
En dan die ene zin van de stationsbeheerder — raadselachtiger dan al het andere:
*"U bent degene die dit station heeft geroepen."*
Op een station waar alleen mensen samenkomen die morgen sterven, begint een nacht waarin het lot van iedereen op het spel staat.
Ik viel in slaap op de laatste trein en werd wakker op een eindstation dat niet bestaat. Op het perron stonden vijf reizigers, en een bord met zes tijdstippen. Die tijdstippen waren het uur waarop zij morgen zouden sterven. Maar alleen ik had geen sterftijd toegewezen gekregen. Toen sprak de stationsbeheerder: "U bent degene die dit station heeft opgeroepen."
