Mystery World Lab📚

Ik viel in slaap op de laatste trein. Toen ik bijkwam, was er niemand meer in de coupé. Ik was uitgstapt — of uitgestapt gezet — op een eindstation dat ik nooit eerder had gehoord. Op het perron stonden nog vijf andere reizigers. Allemaal zo verloren als ik. Al snel verschenen er zes raadselachtige tijden op het digitale informatiebord. En op de telefoons van de reizigers begonnen berichten binnen te komen — nieuwsberichten over sterfgevallen. Sterfgevallen die nog niet hadden plaatsgevonden. Nieuws van *morgen*. De stationsbeheerder gaf uitleg: die tijden waren hun geplande sterfmomenten. En slechts één persoon mocht dit station levend verlaten. Maar van de zes reizigers hadden er maar vijf een sterfmoment. Bij mij stond er niets. Waarom was ík hier? En dan die ene zin van de stationsbeheerder — raadselachtiger dan al het andere: *"U bent degene die dit station heeft geroepen."* Op een station waar alleen mensen samenkomen die morgen sterven, begint een nacht waarin het lot van iedereen op het spel staat.

Elke keer als hij wakker werd, verdween er iets uit de wereld. Eerst was het slechts een vaag gevoel van onbehagen. De *diepte* die de dag ervoor nog vanzelfsprekend was, raakte verloren — en de wereld veranderde langzaam in iets anders. Één dimensie, twee dimensies, drie dimensies. Zelfs de wetten van de wereld waarin hij leefde, bleken niet meer te vertrouwen. En op een dag keek een platgedrukt mens hem aan en vroeg met bevende stem: "Wie is de ander die in jou woont?" Was de wereld het spoor bijster geraakt? Of was hijzelf degene die niet klopte? Bij elke overgang naar een nieuwe dimensie komt er iets aan het licht — een geheim dat deze wereld verbergt. En wat wacht hem aan het einde? *De ware werkelijkheid* — maar wat is die?