Meu Chefe é um Vampiro (e Eu Odeio Admitir que Gosto)Mijn Baas is een Vampier (en ik Geef niet Graag toe dat ik het Leuk vind)

Ze werd verkocht om een schuld af te betalen.

Hij wilde alleen maar rust en duisternis.

Waar geen van beiden op rekende… was dat ze zo veel zouden lachen.

Nicco Ross is 150 jaar oud, ziet eruit als een man van 35 en heeft het geduld van een natte kat. Vampier, eenzelvig en prikkelbaar: hij leeft afgezonderd in zijn oude landhuis, waar het grootste drama van de dag meestal een gordijn is dat niet helemaal dicht zit. Tot Emma Craven op zijn deur klopt.

Emma is menselijk, koppig, veel te optimistisch en net "overgeplaatst" naar het landhuis als contractdienstbode vanwege een schuld van haar familie. Vastbesloten om haar termijn uit te dienen en haar vrijheid terug te winnen, komt ze aan, klaar om aan de slag te gaan. Waar ze niet op rekende, was een baas die een hekel heeft aan lawaai, zonlicht en, vooral, verrassingen.

Tussen belachelijke regels, gebroken vazen, gênante vampierbezoekjes en gesprekken die tot diep in de nacht doorgaan, ontdekken Nicco en Emma dat het grootste gevaar niet het contract is dat hen bindt… maar wat er gebeurt wanneer twee totaal tegengestelde werelden elkaar beginnen te begrijpen.