《青石原》第二卷 祠堂泣血·乱世守根Qingshi Yuan, deel 2 - De tempel weent bloed · Wortels bewaard in chaotische tijden

青石原简介

标签：`现实主义`、`乡土史诗`、`年代变迁`、`群像故事`、`家族史诗`、`乡村生活`、`时代洪流`、`人文文学`。

一部跨越半个世�/纪的中国北方乡村家族史诗，讲述一座村庄几代人在时代浪潮中，围绕土地、宗族、生存与命运的沉浮。群像写实，没有金手指，没有穿越重生。

这是一部用网络爽文的笔法写成的传统小说。

建国后的半个世纪，是中国两千多年来土地制度最根本的一次变革。

黄河故道边，有个村庄叫青石原，在五十年的时代浪潮里浮沉生息。

1952年，三十岁的赵德厚爬上炮楼，看见溪水白白地绕村流走。他决定修渠。全村老少，花了三年时间，一锹一锹挖出两条水渠。渠通了，地活了，人也活了。

此后五十年，生产队、大跃进、饥荒、文革、包产到户、打工潮……时代的潮水一次次涌来，青石原在浪潮中起起伏伏。祠堂的门被砸开又关上，炮楼的灯亮了又灭，年轻人走了又回。

青石原的主要人物有十几个，各有各的生命轨迹。

五十年过去，渠水依旧流淌，土地依旧耕种，祠堂门前的草长高了又被清除，清除了又长高。炮楼顶上那根麻绳，啪嗒啪嗒，在风里打了一辈子。

这不是一个关于英雄的故事，而是一个关于土地的故事。

---

Oops — I answered in Chinese by mistake. Here is the Dutch translation:

青石原简介

Labels: `realisme`, `plattelandsepos`, `tijdperkenroman`, `ensemblevertelling`, `familiesaga`, `dorpsleven`, `stroom van de tijd`, `humanistische literatuur`.

Een familie-epos over een dorp in het noorden van China, dat zich over een halve eeuw uitstrekt. Het volgt de generaties van een dorp die in de golven van hun tijd op en neer worden gestuwd, en vertelt over land, clan, overleven en lot. Een realistisch ensembleverhaal, zonder gouden vingers, zonder tijdreizen of wedergeboorte.

Dit is een traditionele roman, geschreven met de pen van de webroman.

De halve eeuw na de stichting van de Volksrepubliek was de meest ingrijpende hervorming van het grondbezit in meer dan tweeduizend jaar Chinese geschiedenis.

Aan de oude bedding van de Gele Rivier ligt een dorp dat Qingshiyuan heet, dat vijftig jaar lang meedeint op de golven van de tijd.

In 1952 klimt de dertigjarige Zhao Dehou op de wachttoren en ziet hoe het beekwater nutteloos om het dorp heen stroomt. Hij besluit een kanaal te graven. Jong en oud, het hele dorp, graaft in drie jaar tijd met de schop twee kanalen uit. Het water stroomt, het land komt tot leven, de mensen komen tot leven.

In de vijftig jaar daarna rollen de golven van de tijd er telkens opnieuw overheen: de productiebrigades, de Grote Sprong Voorwaarts, de hongersnood, de Culturele Revolutie, de verantwoordelijkheidsstelsels, de trek naar de fabrieken. Qingshiyuan deint mee, op en neer. De deur van de familietempel wordt ingeslagen en weer gesloten, het licht in de wachttoren brandt en dooft, jonge mensen vertrekken en keren terug.

Qingshiyuan telt een dozijn hoofdpersonen, elk met een eigen levensloop.

Vijftig jaar later stroomt het kanaal nog, wordt het land nog bewerkt, en het gras voor de deur van de familietempel groeit hoog en wordt weer gewied, om opnieuw hoog te groeien. Het touw aan de top van de wachttoren klappert, klap, klap, een heel leven lang in de wind.

Dit is geen verhaal over helden, maar een verhaal over het