My Face Stays Calm, But I'm Panicking Insideஎன் முகம் அமைதியாக இருந்தாலும், நான் உள்ளே பீதியில் இருக்கிறேன்

சேகர் ஹலீம் நான்கு ஆண்டுகளாக ஜகார்த்தாவில் ஒரு வங்கிக் கவுண்டருக்குப் பின்னால் அமர்ந்திருக்கிறாள். கோபக்கார வாடிக்கையாளர்கள் கத்தும்போதும், இலக்குகள் கைநழுவும்போதும், உள்ளுக்குள் அவளது குரல் அலறும்போதும் முகத்தில் ஒரு சிறு சலனமும் காட்டாமல் இருப்பதே அவளது பழக்கம்.

ஒரு இரவு, காலாண்டு இலக்கை எட்டத் தவறிய களைப்பில், சீருடையோடே தூங்கிப்போகிறாள். கனவில் ஒரு விசித்திரமான வாடிக்கையாளர் வருகிறார்: வேறொரு உலகின் மங்கிக்கொண்டிருக்கும் வாக்குறுதிகளின் கடவுள், லுமெத். அழகு, அதிகாரம், நீண்ட ஆயுள் என அவர் முன்வைத்த அனைத்தையும் அவள் பணிவாக மறுத்துவிட, அந்தக் கடவுள் அவளுக்கு ஒரு அரசைக் காட்டுகிறார். அங்கே மக்கள் தங்கள் சேமிப்பைத் தரைப்பலகைகளுக்கு அடியில் ஒளித்து வைக்கிறார்கள்; திருடர்களிடமும் தீயிலும் அனைத்தையும் இழக்கிறார்கள்.

அவள் நிபந்தனைகளைப் படிக்காமலேயே ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிட்டு முத்திரை குத்திவிடுகிறாள்.

இடைக்கால நகரமான கொரின்ஃபோர்டில், கையில் காசின்றி, விசித்திரமான முத்திரைத் திறன் ஒன்றுடன், எல்லோரும் உயர்குடி மிடுக்கு என்று தவறாக எண்ணும் முகத்துடன் வந்து சேர்கிறாள். உள்ளூர் மக்கள் அவளை "செக்கா" என்றழைக்க, அவளுக்குத் தெரிந்த ஒரே வேலையைச் செய்தாக வேண்டும்: நம்பிக்கையைச் சம்பாதிப்பது. அவளது திட்டம்? இந்த உலகம் இதுவரை கண்டிராத முதல் வங்கியைத் தொடங்குவது.

சாகசக்காரர்கள் சங்கம் அவளுக்கு எளிதாக வழிவிடாது. கடன் கொடுப்போரும் அப்படித்தான்.

முகம் அமைதியாகவே இருக்கிறது. உள்ளமோ பதறுகிறது.