The Twelfth Verseபன்னிரண்டாம் பாடல்

கிரீன்மார்க்கிற்கு ஒரு கடிதம் வருகிறது — வெள்ளைக் கொடியின் கீழ், கறுப்பு மெழுகால் முத்திரையிடப்பட்டு, உறங்கும் அரசியின் தாளில் எழுதப்பட்டு: ஃபெலிக்ஸ். உன் தாய் உன்னைக் கேட்டிருக்கிறாள். வீடு திரும்பு.

அது உண்மையல்ல. இது ஒரு சதிவலை என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். ஆனாலும் ஃபெலிக்ஸ் புறப்படுகிறான்; அவனைத் தனியாக அனுப்ப ஃபேபியன் மறுக்கிறான்.

இறுதியில் ப்ளூ என்று பெயர் சூட்டப்பட்டு, மகுடத்தின் தூதுவனாக அனுப்பப்படும் ஃபேபியன், காடு இரண்டாகப் பிளவுபட்டுக் கிடக்கும் ஒரு பாதை வழியாக குளோம்வுட்டைக் கடக்கிறான். அருகில் லீசல்; நெஞ்சுக்குள் தன் சகோதரிகளின் குரல்கள்; நண்பனின் மேலங்கியில் For her என்று சுண்ணாம்பால் எழுதப்பட்ட ஒரு புட்டி. அவனுக்குப் பின்னால், கிரீன்மார்க்கிற்கு இன்னும் வாயில் இல்லை. முன்னால் ஃபுல்மாரா — அங்கே ஒரு மனிதனின் ஆசீர்வாதம் அரியணைக்கே சொந்தம்; புன்னகை தவழும் ஆட்சிப் பிரதிநிதி ஒருவன், அந்தப் புனிதனையும் அவன் அரவணைத்திருக்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணையும் தனதாக்கிக் கொள்ள நினைக்கிறான்.

குணப்படுத்துவதற்கு முன் ஃபேபியன் எப்போதும் கேட்பான். ஆனால் பெல்லோனியாவில், தவறான ஆளிடம் கேட்பது அவன் எல்லாவற்றையும் இழக்கச் செய்யலாம்.