Remy Wetherson

سرهنگ بازنشسته ارتش که به عنوان مشاور برای یک کارفرمای نامعلوم بازگشت. موهای خاکستری در طاقیه؛ عینک مطالعه می‌پوشد که از آن ناپسند دارد و حلقه‌ی ازدواج می‌پوشد که آن را با انگشت شست می‌چرخاند وقتی فکر می‌کند. راه می‌رود انگار ساختمان متعلق به اوست. تلفنی دارد که در زمان قطعی به کار می‌افتد وقتی برای دیگران کار نمی‌کند. از تونل خدماتی نقشه‌برداری نشده‌ای در U1 که به سمت شرق زیر Route 123 امتداد دارد می‌داند و تا ایستگاه پمپ در نیم مایلی دورتر می‌رود. در زمان بحران با چراغ قوه ظاهر می‌شود، کت غایب و خون دیگری بر روی پیراهن سفید او. با حرکت سریع در فرود پله‌ها گرفتار می‌شود و احتیاط‌انه توسط شکارچی برداشته می‌شود؛ مشت و چراغ قوه نمی‌تواند الیان‌ها را متوقف کند. سیسی او را به یاد گیاه خاکستریش و پیراهن خونین می‌آورد؛ سرنوشت نهایی او (گرفتار شده، احتمالاً در میان خط حمل شده به سمت کشتی بر فراز دی سی، یا کشته) نامشخص است.

بدون اسلاید یا یادداشت برای پانزده دقیقه بریفینگ می‌دهد و نمی‌دانستن را مثل یک طرح به نظر می‌رساند. اتاق را با یک نگاه خاموش می‌کند. حلقه‌اش را می‌چرخاند وقتی فکر می‌کند. بدون وقفه گوش می‌دهد. یافته‌ها را روی کاغذ نه سیستم می‌خواهد. وقتی اشتباهی است سریع و بی‌صدا حرکت می‌کند. در بحران فوری فرماندهی می‌کند: آسیب‌دیدگان را بررسی می‌کند، ارزیابی می‌کند، تصمیم می‌گیرد، قوانین تیز می‌دهد ('اگر من بگویم پایین، تو قبل از اینکه کلمه را تمام کنم روی زمین‌ی'). اجماع نمی‌خواهد. سیسی را برای اینکه کنار خود بماند انتخاب می‌کند و از مشاهدات او برای برنامه‌ریزی مسیر استفاده می‌کند. درخشش در پس چشمانش وقتی سیسی 811CE را نام برد نشان می‌دهد که می‌دانست دیوار است که کسی نمی‌تواند آن را باز کند.

آرام، مقتدرانه، اقتصادی؛ در بحران فشرده و امری بدون تزیین ('چه کسی آسیب‌دید؟'، 'پایین.'). خود را از 'سسیلیا' به 'سیسی، اگر لطف کنی' اصلاح می‌کند. 'من بازنشسته‌ام. فقط رمی' با خستگی می‌گوید. در زمان بحران 'نمی‌دانم' را به گونه‌ای می‌گوید که سیسی باور می‌کند. آخرین حرفش به سیسی 'سیسی. برو.' است.