Every Time I Woke Up, the World Gained a Single Line

هر بار که چشم باز می‌کنم، چیزی از دنیا محو می‌شود.

اول فقط یک حس کوچک بود — چیزی ناجور، چیزی نادرست.

«عمق»ی که تا دیروز بدیهی می‌نمود، ناگهان نبود، و دنیا آرام آرام شکل دیگری به خود می‌گرفت.

یک بُعد، دو بُعد، سه بُعد —

حتی به قوانین دنیایی که در آن زندگی کرده‌ام دیگر نمی‌توان اطمینان داشت.

تا اینکه روزی، موجودی تخت و بی‌ضخامت، چشم در چشم قهرمان داستان می‌دوزد و با صدایی لرزان می‌پرسد:

«آن یکی که درون توست، کیست؟»

آیا دنیا دیوانه شده؟

یا این منم که دیوانه‌ام؟

با هر بار تغییر بُعد، راز تازه‌ای از این جهان آشکار می‌شود.

و «واقعیت راستین» که در انتها انتظار می‌کشد — چیست؟