Unruly Fiction

یک کمدین فقط می‌خواهد در آرامش غذایش را بخورد. یک مشاور امنیتی می‌خواهد همه‌چیز دست خودش باشد. یک کارشناس پایان جهان می‌خواهد کسی به حرف‌هایش گوش بدهد. یک بازیگر تماشاگر می‌خواهد.

بعد مه به رستوران Bellwether Diner می‌رسد.

بیرون، چیزی دارد نام‌هایشان را یاد می‌گیرد و صدایشان را قرض می‌گیرد. می‌تواند کمک پیشنهاد کند. می‌تواند تحسین کند. می‌تواند صدای کسی را داشته باشد که باید مرده باشد.

بیرون رفتن از این مخمصه یعنی تکیه کردن به غریبه‌ها، و نشنیدن صداهایی که دقیقاً می‌دانند چه می‌خواهید بشنوید.

روث سوار قایقِ جشن عروسی می‌شود تا مادرش را به خانه برگرداند. وقتی بالاخره ورا را پیدا می‌کند، پلهٔ ورودی دیگر برداشته شده است — و یک مأمور وصول مطالبات از او دوازده هزار پوند می‌خواهد.

ورا پول را دارد. عادت هم دارد که روث را مسئولِ کارهایی کند که روث هرگز قبولشان نکرده بود.

وقتی مشکلی خصوصی و خانوادگی به دردسر همه تبدیل می‌شود، روث می‌کوشد هر دو را سالم به ساحل برساند، بی‌آنکه بگذارد مادرش یک بار دیگر او را به یک دروغ «خیرخواهانه» راضی کند.

داستانی با طنزی تلخ دربارهٔ عشق، پول و حدّ و مرزِ نجات دادنِ دیگری.