Genna's Line

پلی که در Onner's Bridge از آن یاد می‌شود، بر چهار پا هیچ کشیده شده — بالای بستر رودخانه‌ای که از پیش از تولد پدرش خشک بوده — و Genna Busterson تنها کسی است در آن شهر که این را عجیب یافته. اولین سفارش مستقل‌اش را دارد. نامش روی آن، امضای دیگری لازم نیست. نه روز جاده میان او و دهستان‌های شرقی، جایی که هرگز زنجیره‌ای از Busterson‌ها نگذشته، و پدری که در چهارده شهرستان افسانه‌ای است — به خاطر گردنه‌ای که گشود و راه آبجویی که ارزان کرد — و از وقتی که او راه رفتن یاد گرفت پول نوشیدنی‌اش را خودش نداده. بعد مرکز شهرستان دورش فرو می‌ریزد. کاری که پس از آن می‌کند دیواری را ترمیم می‌کند و شهری را نجات می‌دهد. اما نه شاهدی دارد، نه سندی، نه توضیحی. شعری که پیش از خودش به Onner's Bridge می‌رسد، کار را به یک روح نسبت می‌دهد — و داستان این‌گونه بهتر است — و همه‌ی کسانی که دوستشان دارد آن را بالای سرش می‌خوانند. دولت، که آن‌قدرها هم رمانتیک نیست، پرونده‌ای باز می‌کند.

حکم روی دیوار آشپزخانه آویزان است، با یک چنگال پای به دیوار دوخته شده، و به او سی روز مهلت می‌دهد. طبقه‌بندی موقت: ناهنجاری پس از Cracking، بدون مجوز و بدون بررسی. عدم حضور: قابل پیگرد. پدرش ضمانت‌نامه را با همان خط ساده‌ی صنفی که او الفبا را با نسخه‌برداری از آن آموخته بود امضا کرد، چراکه گزینه‌ی دیگر سفر در بازداشت بود. Academy Provincial شش باجه برای تازه‌واردان دارد، از جمله یکی برای کسانی که ورودشان را به اعتراض می‌گذارند. هیچ‌کس در آن باجه برنمی‌برد. باجه وجود دارد تا اعتراض را دریافت کند. دادگاهی هست که چیزی نمی‌شنود، فقط تعیین می‌کند که آیا چیزی شنیده شده یا نه، و ضرابخانه‌ای که در آن گواهینامه خودِ موضوع است، و فواره‌ای که آبش ظاهراً نظرات خود را واگذار کرده است. Genna با یک شوالیه که هرگز نخواسته بود می‌رسد، یک شلغم با هدفی نامشخص، و این انتظار معقول که جایی در آن ساختمان، در اتاقی، پیش روی دستگاهی، سرانجام از او بپرسند که واقعاً چیست. ساختمان آن سؤال را در انبار ندارد.

جریمه دو روز پیش از نامه‌ای می‌رسد که بابتش عذرخواهی می‌کند — این یعنی پست کارش را درست انجام داده — و رسید تاریخ پنج‌شنبه دارد، که این مشکلِ سه‌شنبه است. دو سال گذشته. Genna Busterson حالا پروانه‌ی درجه‌ی دوم دارد، عنوانی که کسی درست به کارش نمی‌برد، و پرونده‌ای که بسته شد بی‌آنکه تبرئه‌اش کند. نه تبرئه. نه اثبات بی‌گناهی. منقضی — واژه‌ای که به درد شیر می‌خورد. آن‌گاه مردی با لباس خاکستری از کوچه بالا می‌آید. مؤدب است، متأسف است، پیش‌تر هم متأسف بوده، و خودش هم نمی‌داند الان کدام طرف عذرخواهی ایستاده. اخطاریه‌اش نه تهدیدی دارد، نه وثیقه‌ای، نه جریمه‌ای. کاغذ دولت تهدید می‌کند — این‌گونه می‌فهمی که دولت توجهش جلب شده. این کاغذ فقط ثبت می‌کند. Keepers of the Hours بسته‌ی او را زیر بررسی دارند. آنچه سرانجام روی میز می‌گذارند همه چیزی است که از آن روز پل آرزویش را داشته: اصلاح رسمیِ عنوان، دائمی‌شدن انتصاب، اختیار کامل، دوام بی‌محدودیت، و دیدن تمام‌وکمال حساب خودش.