The Fruit They Were PromisedHet fruit dat hun beloofd was

De Heilige van Septentria is dood, vermoord tijdens zijn gebed door de escorte die hem negentien jaar lang heeft beschermd. Nu heeft de koningin één regel aan Octavia geschreven: Leen ons uw Heilige.

Dus rijdt Fabian het noorden in, de sneeuw tegemoet, met zijn zussen, zijn escorte, twee vrienden die zijn helende licht kunnen bottelen en een tempelmeisje dat altijd één stap achter hem loopt. In dorp na dorp zeggen de zieken hem hetzelfde: er kwam niemand. Maar in het noorden kwam er wél iemand. Twee gehulde vreemdelingen, een mand met zwart fruit en één vriendelijke leugen: Je hebt geen Heilige nodig. Je kunt jezelf genezen.

Wie ervan at, is gezond. Kalm. Glimlachend. En in hen groeit iets waar Fabians licht niet bij kan.

Hij heeft een vergiftigde koningin wakker gemaakt en een berg overeind gehouden tegen een monsterlijke vloedgolf. Nu staat hij, voor het eerst, voor een ziekte die hij niet kan genezen, en voor een vraag die nog geen Heilige ooit heeft beantwoord: hoe trek je een zaadje uit een mens voordat het bloeit?