What the Water Is OwedCo woda jest winna

Dziewięć imion. Sześćdziesiąt cztery lata. Został jeden październik.

Nell Acker ocenia stan zapór dla władz stanu Pensylwania i jest w tym dobra, bo nie wierzy w nic, czego nie da się zmierzyć. Aż do dnia, gdy sfałszowany formularz zlecenia ściąga ją z powrotem do Kettler's Bend, doliny, którą jej matka opuściła i nigdy nie wyjaśniła dlaczego: zbiornik leży nad zatopionym miasteczkiem od 1962 roku, jedenaście zamieszkanych domów, w których nie mieszka ani jedna para, a stary hotelarz trzyma księgę pod ladą recepcji.

Co siedem lat, w październiku, woda zabiera jednego człowieka. Miasteczko ma na dokument, który to zapowiada, własną nazwę. Nell ma swoją: umowa bez terminu, bez aneksów i bez możliwości rozwiązania. Ma dziewięć dni, żeby odczytać ścianę, w którą ją wykuto, tuż nad kostką, pod glonami, poniżej linii wody.

Wykute tam słowa nie są klątwą. To pokwitowanie, a ta dolina czyta je źle od sześćdziesięciu ośmiu lat.

Powoli rozwijający się gotycki romans o dziedziczeniu, zapisach i jednym długu, którego nikt w Kettler's Bend nigdy nie nauczył się spłacać.