Rozdział 1: FlameRozdział 1: Płomień

Flora obudziła się w koszmarnym śnie. Serce waliło jej gwałtownie o żebra, oddech miała płytki i gorący w gardle. Otworzyła oczy w przytłumionym świetle swojej maleńkiej sypialni i wpatrywała się szeroko, nie mrugając, w gładki biały sufit. Przez kilka sekund jej umysł wciąż tkwił w uwięzieniu tego okropnego, chaotycznego koszmaru. W jej wspomnieniach powietrze pachniało gęstym czarnym dymem i palącym się popiołem. Wciąż słyszała w głowie przerażający, złowieszczy śmiech tej okrutnej kobiety, Nessy Dark, i potężne, wstrząsające ziemią ryki czterech olbrzymich smoków przecinających niebo. Wszystko wydawało się takie prawdziwe. Bardziej prawdziwe niż cztery ściany jej pokoju, bardziej niż poranne powietrze wsączające się przez szparę w oknie. Ale gdy wzrok jej się rozjaśnił, dym i krzyki powoli zniknęły. Na zewnątrz nie szalała żadna ognista wojna. Nie było walących się zamków ani armii mrocznych magów. Była tylko w swoim łóżku. Flora powoli podciągnęła się i usiadła, opierając się o wezgłowie, po czym przesunęła obiema dłońmi po twarzy. Dłonie miała niepokojąco gorące, promieniowały nienaturalnym ciepłem, które nie miało nic wspólnego z grubymi kocami piętrzącymi się na jej nogach. Wzięła długi, drżący oddech, próbując wypchnąć te obrazy ze swoich myśli. To tylko koszmar, powiedziała sobie w duchu, choć wcale w to nie wierzyła. To tylko kolejny głupi sen. Flora miała osiemnaście lat i właśnie była w połowie ostatniego roku liceum. Od kilku lat mieszkała z ciotką w małej, zatłoczonej kamienicy w Nowym Jorku. Z zewnątrz jej życie wyglądało zupełnie normalnie dla każdego, kto mijał ją na ulicy albo siedział obok niej na godzinie wychowawczej. Nosiła znoszony plecak pełen podręczników, do późna w nocy uczyła się do sprawdzianów z historii i słuchała głośnego, nieustającego hałasu miejskich ulic pod swoim oknem. Ale pod tym normalnym życiem Flora dźwigała ciężką, przerażającą tajemnicę. Dopiero w ostatnim roku liceum odkryła, że posiada moc płomienia, o której wie tylko ona.…