One at a TimeEen voor een

Boven de stad Arctura houdt een barricade van karren een bergpas bezet tegen honderdtwintig dorpelingen die van de zwarte vrucht hebben gegeten. Ze vechten niet. Ze glimlachen, duwen en trekken mensen over de balken, en elke ochtend bij het eerste licht komen ze weer.

Achter de barricade beschikt Fabian over een reservoir groter dan dat van enige nog levende magiër, en toch lang niet groot genoeg. Zes druppels per nacht houden één zieke vrouw ervan af te veranderen. De rest moet een beleg doorstaan. Elke soldaat die sneuvelt heeft een naam, en iemand moet die opschrijven.

Een jongen die stemmen op de wind meedraagt. Een begeleider die elke nacht naar buiten loopt, naar de enige vrouw die weet wat ze heeft gedaan. Een bevelhebber die het licht van haar broer telt, op twintig passen afstand. En een vijand die de uren van de barricade leert kennen.

Fabian kan bijna alles genezen. Op deze berg moet hij bepalen waarvoor.