Birgit C. Wolgarten

NOCTIS – Death, the Devil & Me Opustoszała ulica. Samotny bar. Spokojny drink. Tak to sobie zaplanowałem. Ale kiedy w progu staje Śmierć w jasnoniebieskiej bluzie z kapturem, a po niej zjawia się Diabeł w białym garniturze w prążki, zwyczajny wieczór bierze dość nietypowy obrót. Wkrótce troje nieznajomych zasiada przy stole pokerowym, by zagrać w grę, w której stawka jest o wiele wyższa niż pieniądze. Pośród cierpkich uwag, niebezpiecznych pytań i coraz bardziej absurdalnych rozmów jedno staje się jasne: Śmierć i Diabeł może i wiedzą o ludziach naprawdę dużo, ale nie wiedzą wszystkiego. A cichy nieznajomy, który siedzi naprzeciwko nich? Cóż, on też ma kilka własnych tajemnic. Mroczno-komiczna opowieść fantasy o życiu, śmierci, Diable i niespodziewanych konsekwencjach lekceważenia obcego.

Jedna kura. Zero jaj. Zero kompromisów. Życie w cichej nadmorskiej wiosce Lüttmoorsiel płynie spokojnie i bez niespodzianek — do czasu, gdy Gertrud przestaje znosić jaja. To, co zaczyna się jako drobna zagadka w kurniku Anke Lorenz, szybko wymyka się spod kontroli. Ceny jaj rosną, dziennikarze wietrzą narodowy kryzys, politycy mieszają się w sprawę, protestujący domagają się wolności dla Gertrud, a jeden coraz bardziej rozjuszony kogut nabawia się poważnych problemów z prasą. Podczas gdy Niemcy toczą debatę o prawach kurczaków, katastrofie ekonomicznej i przyszłości narodowego śniadania, Anke chciałaby po prostu posiedzieć na swojej ławce, wypić kawę i żeby wszyscy dali jej spokój. Gertrud ma jednak inne plany. Ciepła, absurdalna i wspaniale chaotyczna komedia o masowej histerii, życiu na wsi — i jednej upartej kurze, która przez przypadek doprowadza cały kraj na skraj przepaści.

Stralsund, 1888. Za szacownymi drzwiami *Golden Anchor* sekrety kipią razem z zupami na ogniu. Gdy kucharz zostaje znaleziony martwy w wyjątkowo osobliwy sposób, do śledztwa zostaje wezwany inspektor policji Emil Hagen. To, co zaczyna się jako zagadkowe morderstwo, wkrótce odsłania ukryte romanse, stare urazy, skradzione przepisy, szantaż — i więcej niż jedną osobę mającą powód, by życzyć ofierze śmierci. Ze świetnym wyczuciem ludzkiej natury, suchym poczuciem humoru i niefortunną skłonnością do myślenia o następnym posiłku, inspektor Hagen musi oddzielić plotki od prawdy, zanim zabójca zdąży uciec. Dowcipna kryminalna powieść historyczna pełna sekretów, podejrzanych i morderstwa podanego z wyraźnie niemieckim smakiem.

Alma jest stara. Jej życie wydaje się dobiegać końca. Lecz pewnego dnia pojawia się tajemniczy pamiętnik. Imię. Stary list. I miejsce, które właściwie nie powinno istnieć: Aelyr. Gdy wnuczka Almy, Eliza, próbuje rozwikłać ostatnie rodzinne tajemnice, przeszłość i teraźniejszość coraz bardziej się zacierają. Miłość, strata, wina i pytanie, czy niektórzy ludzie nigdy naprawdę nas nie opuszczają. Między pożółkłymi kartkami, ulotnymi wspomnieniami i ledwo dostrzegalnymi śladami zaczyna się poszukiwanie, które prowadzi głębiej, niż ktokolwiek przypuszczał. Bo niektóre drogi nie kończą się tam, gdzie je tracimy. A niektóre prawdy czekają całe życie, by w końcu zostać odkryte. Im dalej Eliza zapuszcza się w przeszłość swojej rodziny, tym wyraźniej widzi, że za milczeniem Almy kryje się coś więcej niż zwykłe wspomnienia. Niektóre historie są przekazywane przez pokolenia, inne — świadomie skrywane. Lecz nic nie pozostaje ukryte na zawsze. Ani miłość. Ani wina. Ani nadzieja. Dla Almy Aelyr to coś więcej niż miejsce. To azyl, który towarzyszy jej od młodości — przez chwile radości i przez najcięższe straty. Gdy rodzina usiłuje pojąć, co się z nią dzieje, pamiętnik stopniowo odsłania historię kolejnych pokoleń. Staje się jasne, że wspomnienia bywają silniejsze niż czas i że niektóre więzi trwają nawet wtedy, gdy ludzi już dawno nie ma. Poruszająca, poetycka powieść o rodzinie, pamięci, pożegnaniu, nadziei i sile miłości. O tajemnicach, które nosimy w sobie, o ludziach, za którymi tęsknimy, i o pytaniu, czy niektóre drogi naprawdę się kończą — czy może tylko biegną dalej w innym miejscu. *„Jeśli mnie szukasz, znajdziesz mnie w Aelyr."*