Fabian and His Three Sisters

W Królestwie Octavii chłopcy są rzadkością i dostają od losu wszystko, co najlepsze. Miecze noszą kobiety; mężczyźni siedzą bezpiecznie w domu.

Fabian Valcrest ma jednak inne plany. Od siedmiu lat trenuje z najstarszą siostrą, Naomi — rycerką, która utrzymała rodzinę w całości, gdy rodzice zginęli podczas potwornej fali. Nigdy nie potrzebowała obu rąk, by go pokonać. Marika i Hana po cichu liczą, że bogowie obdarzą go czymś niegroźnym.

Tymczasem bogini, która prawie nigdy nie odpowiada, przyznaje mu moc uzdrawiania, dar Świętego, i ukrytą trzecią umiejętność: 「Covenant」, więź, która trwale wzmacnia tych, którym ufa.

Ujawni ją, a stanie się bronią, o jaką będzie zabiegać każdy dom szlachecki. Ukryje, a ród Valcrestów dopuści się zdrady.

Wtedy do Greymark przybywa księżniczka, by zobaczyć Świętego, a mroczny las na granicy milknie.

Fabian kiedyś przysiągł sobie, że nigdy więcej nie będzie czekać pod bramą. Tym razem nie będzie.

Fabian Valcrest uratował Greymark przed potworną falą, a potem przespał dwadzieścia jeden dni, odpokutowując swój wyczyn. Budzi się i odkrywa, że jego siostry mają nowe tytuły, że Królowa przysłała mu „zaproszenie" do Królewskiej Akademii, a pewna księżniczka bez przerwy rzuca aluzje, które jakimś cudem mu umykają.

Druga księżniczka Liesel zna sekret, który może kosztować Dom Valcrestów wszystko. Nie chce go zdradzić. Chce wejść do środka.

Fabian rusza więc do Sanctary w towarzystwie księżniczki i strażnika, który zamiast mówić, pobrzmiewa melodią, podczas gdy jego trzy siostry zostają w domu, bliższe sobie niż kiedykolwiek, za sprawą głosu, o którego istnieniu nie miał pojęcia. Ale stolica ma swoje zasady wobec Świętych, Królową, która liczy absolutnie wszystko, oraz maga ognia za ścianą, który nie znosi być ignorowany.

Święty, który zatrzymuje się na dziesiątce, by wyglądać zwyczajnie. Księżniczka udająca, że nie jest silna. I plac ćwiczeń, na którym wszyscy liczą.

Piętnaście plusków. Cała Królewska Akademia liczyła, a teraz każdy dom w Octavii chce Świętego z Greymark.

Jego trzy siostry jadą do Sanctary, by Królowa nadała im tytuły. Ma ona do Fabiana jedno pytanie: „A co powiesz na którąś z moich córek?" I jeden rozkaz: przemyśleć to. Więc myśli. Liczy swoje powody tak, jak liczy pluski, i każdy rachunek kończy się w tym samym miejscu: przy księżniczce ze strzelbą... ze spisem, to jest — z włócznią, która swoje szybko bijące serce zwala na schody.

Ale dyrektorka wróciła do domu z błotem na butach i złą wieścią: demony wróciły. W ogrodzie w sercu Akademii, gdzie wszyscy chodzą, a nikt nie patrzy, coś zostało zasadzone. Wybuchają kłótnie. Dziewczęta płaczą, nie wiedząc dlaczego. A Fabian, którego basen wysychałby do południa podczas jednego przypływu, próbuje zamknąć uzdrowienie w butelce.

Niektóre rzeczy rosną w ciemności. Niektóre trzeba powiedzieć głośno.

---

Poprawka: w akapicie drugim wkradł się błąd. Oto czysta wersja:

Piętnaście plusków. Cała Królewska Akademia liczyła, a teraz każdy dom w Octavii chce Świętego z Greymark.

Jego trzy siostry jadą do Sanctary, by Królowa nadała im tytuły. Ma ona do Fabiana jedno pytanie: „A co powiesz na którąś z moich córek?" I jeden rozkaz: przemyśleć to. Więc myśli. Liczy swoje powody tak, jak liczy pluski, i każdy rachunek kończy się w tym samym miejscu: przy księżniczce z włócznią, która swoje szybko bijące serce zwala na schody.

Ale dyrektorka wróciła do domu z błotem na butach i złą wieścią: demony wróciły. W ogrodzie w sercu Akademii, gdzie wszyscy chodzą, a nikt nie patrzy, coś zostało zasadzone. Wybuchają kłótnie. Dziewczęta płaczą, nie wiedząc dlaczego. A Fabian, którego basen wysychałby do południa podczas jednego przypływu, próbuje zamknąć uzdrowienie w butelce.

Niektóre rzeczy rosną w ciemności. Niektóre trzeba powiedzieć głośno.

Fabian Valcrest wrócił z ogrodu żywy, z sekretną sadzawką, o której Akademia nigdy nie może się dowiedzieć, i z księżniczką, która teraz mówi do niego po imieniu. Królowa pragnie tego małżeństwa. Fabian udziela jedynej odpowiedzi, na jaką go stać: najpierw Liesel. Poprosi ją sam, jak należy, z czymś, co wykonał własnymi rękami. To trudniejsze, niż się wydaje, gdy trzy siostry czują, jak wali mu serce, choćby dzieliło ich pół królestwa.

Wtedy z Bellonii przybywa Felix Aquilan: hałaśliwy, pogodny, fatalnie śpiewający i pierwszy mag, którego iskra sprawia, że uzdrawianie Fabiana trwa. Razem uczą się zamykać światło w butelce. Ale na leśnym trakcie ruszają jeźdźcy bez chorągwi, Marika jedzie do Greymark w masce zająca, a jedna butelka musi wystarczyć na trzydzieści dni.

Tom o proszeniu i o tym, co niesiemy dla ludzi, których kochamy.