The Fruit They Were PromisedOwoc, który im obiecano

Święty Septentrii nie żyje — zabił go w trakcie modlitwy eskortant, który strzegł go przez dziewiętnaście lat. Teraz jej królowa napisała do Octavii jedno zdanie: Pożyczcie nam swojego Świętego.

Fabian rusza więc na północ, w śnieg, wraz z siostrami, eskortą, dwojgiem przyjaciół, którzy potrafią zamykać jego uzdrawiające światło w butelkach, i dziewczyną ze świątyni, która idzie krok za nim. W wiosce po wiosce chorzy powtarzają to samo: nikt nie przyszedł. Ale na północy ktoś jednak się pojawił. Dwoje zakapturzonych nieznajomych, kosz czarnych owoców i jedno łagodne kłamstwo: Nie potrzebujecie Świętego. Możecie uzdrowić się sami.

Ci, którzy zjedli, mają się dobrze. Są spokojni. Uśmiechnięci. A w ich wnętrzu coś rośnie, czego światło Fabiana nie sięga.

Obudził otrutą królową i obronił górę przed potworną falą. Teraz po raz pierwszy staje wobec choroby, której nie potrafi uleczyć, i pytania, na które żaden Święty jeszcze nie odpowiedział: jak wyrwać z człowieka nasienie, zanim rozkwitnie?