Colm

Pracuje przy ladzie zwrotów w Oddziale Edgewick. Nosi mosiężną plakietkę z napisem 'Colm'. Mankiety zapięte. Włosy zaczesane do tyłu z precyzją linii wystarczająco prostej, by narysować ją kredą. Młody — młodszy, niż Morri spodziewała się po clerku z Edgewick.

Odkłada narzędzia równo do swojej pracy z precyzją kogoś, kto był tego uczony. Utrzymuje profesjonalny bezruch, będący kuzynem własnej wyćwiczonej powściągliwości Morri. Gdy czytnik zwraca nieoczekiwany wynik, skanuje książkę po raz drugi identycznie — nie obracając jej ani nie poprawiając ułożenia, jak czyni osoba korygująca błąd odczytu, lecz szukając jeszcze jednego spojrzenia na tę samą informację. Jego dłonie kładą się potem zupełnie płasko na ladzie, zdradzając gwałtowne szarpnięcie uwagi. Podnosi rysik, gdy Morri wychodzi, po czym odkłada go niemal natychmiast.

Na krótką chwilę odsłania nieokiełznaną reakcję na to, co pokazuje mu wyświetlacz czytnika — błysk, który szybko koryguje. Gdy znów podnosi wzrok, jego twarz jest płaska w sposób, w jaki nie była wcześniej; schował coś głębiej. Pozwala, by cisza trwała zamiast ją wypełniać, stając się coraz bardziej człowiekiem czekającym na odejście Morri, im dłużej milczenie się utrzymuje.

Na początku oszczędny i proceduralny. Podając nieoczekiwany wynik, robi pauzę — tyle czasu, ile wytrenowana osoba potrzebuje, by wybrać między sformułowaniem dokładnym a wymijającym — zanim decyduje się na 'nie pojawia się' zamiast bardziej informatywnego określenia. Proponuje 'błąd przetwarzania' jako wyjaśnienie, z tą samą chwilą selekcji przed nim.