Meu Chefe é um Vampiro (e Eu Odeio Admitir que Gosto)Mój szef to wampir (i nienawidzę przyznawać, że mi się podoba)

Została sprzedana, by spłacić dług.

On chciał tylko spokoju i ciemności.

Czego żadne z nich się nie spodziewało… to że będą się tak dobrze bawić.

Nicco Ross ma 150 lat, wygląd trzydziestopięciolatka i cierpliwość mokrego kota. Wampir, samotnik i marudny choleryk, żyje w odosobnieniu w swojej starej rezydencji, gdzie największym dramatem dnia bywa źle zasunięta zasłona. Aż do dnia, w którym Emma Craven puka do jego drzwi.

Emma jest człowiekiem, upartym, aż za bardzo pogodnym, i właśnie została „przeniesiona" do rezydencji jako służąca na kontrakcie – z powodu rodzinnego długu. Zdeterminowana, by dotrwać do końca umowy i odzyskać wolność, zjawia się gotowa do pracy. Nie spodziewała się tylko szefa, który nienawidzi hałasu, słonecznego światła, a przede wszystkim niespodzianek.

Wśród absurdalnych zasad, tłuczonych wazonów, kłopotliwych wizyt wampirzych gości i rozmów ciągnących się do białego rana Nicco i Emma odkrywają, że największym zagrożeniem nie jest umowa, która ich łączy… lecz to, co się dzieje, gdy dwa zupełnie przeciwstawne światy zaczynają się rozumieć.