One at a Timeஒரு முறை ஒன்று

ஆர்க்டுரா நகருக்கு மேலே, கருப்புப் பழத்தைத் தின்ற நூற்று இருபது கிராமவாசிகளிடமிருந்து மலைப்பாதையைத் தடுத்து நிற்கிறது வண்டிகளால் அமைந்த ஒரு தடுப்பரண். அவர்கள் சண்டையிடுவதில்லை. புன்னகைக்கிறார்கள், தள்ளுகிறார்கள், மரத்தடிகளுக்கு மேல் மனிதர்களை இழுத்துப் போடுகிறார்கள்; ஒவ்வொரு விடியலிலும் மீண்டும் வருகிறார்கள்.

தடுப்பரணுக்குப் பின்னால், உயிர் வாழும் எந்த மந்திரவாதிக்கும் இல்லாத அளவு பெரிய ஆற்றல் ஊற்று ஃபேபியனிடம் இருக்கிறது — ஆனால் அது போதவே போதாது. ஓர் இரவுக்கு ஆறு துளிகள்தான், நோயுற்ற ஒரு பெண் மாறிப்போகாமல் தடுத்து நிறுத்துகின்றன. மீதமுள்ளவற்றைக் கொண்டு முற்றுகையைத் தாங்க வேண்டும். விழும் ஒவ்வொரு வீரனுக்கும் ஒரு பெயர் உண்டு; அதை யாராவது எழுதி வைக்க வேண்டும்.

காற்றில் குரல்களைச் சுமந்து வரும் ஒரு சிறுவன். தான் செய்தது என்னவென்று அறிந்த ஒரே பெண்ணைச் சந்திக்க, ஒவ்வோர் இரவும் நடந்து செல்லும் ஒரு காவலன். இருபது அடி தொலைவிலிருந்து தன் சகோதரனின் ஒளியை எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு தளபதி. தடுப்பரணின் நேரங்களைக் கற்றுக்கொண்டு வரும் ஓர் எதிரி.

கிட்டத்தட்ட எதையும் குணப்படுத்தும் ஆற்றல் ஃபேபியனுக்கு உண்டு. இந்த மலையில், அது எதற்காக என்பதை அவன் தீர்மானிக்க வேண்டும்.