Kevin Pruitt

Specjalista od tekstyliów, do którego technicznie należy kombinezon. Je migdały jeden po drugim, głośno, i nosi małą plastikową torbę z nimi w kieszeni kurtki. Pokryty kurzem po ataku. Policzył sześć artefaktów w zestawie, liczba później uznana za błędną (jeden przedmiot w kawałkach).

Czyta przez ramię innym w sposób, który sprawia wrażenie oceniania. Siedzi blisko przodu podczas briefingów, żeby być widocznym. Odrzuca pracę Cici jako marnowanie papieru i szybko wychodzi, gdy rozmowa go nie interesuje. Zagrożony milknie: prowadzi na schodach, siedzi przy ścianie, gdy drzwi przeciwpożarowe wydają się oferować ochronę, i przycisnął się do ściany z rękami na twarzy, gdy obcy przeszedł obok. Jego czytanie przez ramię to nawyk, który Cici później przypomina sobie, w przeciwieństwie do kogoś, kto katalogował zwoje i etykietował je jako „Atlantejskie (?)

Swobodny i żartobliwy ('Numbers', 'Robisz to znowu'). Prezentuje dane z pewnością siebie i zwięźle ('consistent tensile performance') i płasko odrzuca teorię Cici ('To sześć. Liczyłem'). Zwykle rozmowny, pod stresem milknie, a jego głos się załamuje, gdy mówi ('Gdzie więc się wybieramy?').