Dr. Fergus MacAulay

Późne trzydziestki. Wykładowca historii społecznej Szkocji na Uniwersytecie Edynburskim, specjalizujący się w wiejskich społecznościach Highlands na początku XX wieku. Lekko niedbały w sposób charakterystyczny dla akademików, którzy są tego świadomi, lecz zupełnie im to nie przeszkadza. Prowadzi rozsądny samochód w sposób nierozs ądny. Zawsze przywozi za dużo książek. Uwaga: wspólne nazwisko MacAulay z Eilidh jest potencjalnie znaczące — odległe koligacje rodzinne do zbadania w wątku badawczym.

Przybywa do doliny z wydrukowanymi dokumentami archiwalnymi w manilowej teczce. Natychmiast narzeka na jednotorową drogę, brak zasięgu i nieobecność porządnej kawiarni w promieniu pięćdziesięciu kilometrów. W głębi duszy jest zachwycony, że tu jest. Podchodzi do elementów paranormalnych z cierpliwością, którą myli z tolerancją — uważa, że pobłaża Rowan. Nie pobłaża Rowan. Ma akademicki instynkt do dobrych źródeł pierwotnych, co sprawia, że jest naprawdę przydatny nawet wtedy, gdy zachowuje się nieznośnie.

Człowiek fundamentalnie przyzwoity, sprawnie funkcjonujący w relacjach z ludźmi, naprawdę błyskotliwy w swojej pracy. Jego sceptycyzm wobec zjawisk paranormalnych nie jest agresywny — to swobodna pewność kogoś, kto nigdy nie miał powodów do wątpliwości. Dzięki temu jego ostateczna konfrontacja z dowodami jest tym bardziej poruszająca. Nie jest człowiekiem, który łatwo zmienia zdanie — co oznacza, że gdy już to robi, ma to znaczenie.

Pragnienia: być osobą, która odnajduje historyczny zapis wyjaśniający wszystko w sposób racjonalny. Lęk: że takiego zapisu nie ma — że niektóre rzeczy nie dają się sprowadzić do dowodów. Jego arc polega na odkryciu, że świadectwo również jest formą dowodu.

Gadatliwy. Używa akademickich zastrzeżeń jako mechanizmu obronnego („warto zauważyć, że", „można by argumentować"). Naprawdę zabawny, gdy nie stara się być śmieszny. Ma specyficzny rejestr skarg na technologię zawodzącą we mgle, który staje się powtarzającym się żartem. Nazywa Rowan „Ellery", gdy jest w trybie profesorskim, i „Ro", gdy zapomina się.

Rowan Ellery: Stary przyjaciel — prawdopodobnie poznali się na uniwersytecie albo za sprawą wspólnych związków z Highlands. Dynamika kłótliwego rodzeństwa. On mówi na nią Ellery; ona mówi do niego Fergus tonem, który oznacza, że zaraz poprosi go o coś niewygodnego. Pod tą wzajemną przekomarzanką kryje się szczery szacunek. Jest jedną z nielicznych osób, którym Rowan kiedykolwiek zaufała na tyle, by powiedzieć im częściową prawdę.

Maya Chen: Poznaje ją w Księdze 2. Od razu go do niej ciągnie, co go samego zaskakuje — spodziewał się amerykańskiej turystki z drogim sprzętem. Rozpoznaje w niej kogoś, kto podchodzi do pracy poważnie. Staje się jej współpracownikiem badawczym i, w dyskretny sposób, jej oparciem emocjonalnym, gdy stosunki między nią a Rowanem stają się trudne.